به گزارش خبرفوری به نقل از میدل ایست آی، این آمار که روزنامه «یدیعوت آحرونوت» آن را «بیسابقه و نگرانکننده» توصیف کرده، بار دیگر بحث مهاجرت معکوس را به کانون توجه سیاستگذاران اسرائیلی بازگردانده است.
دادههای این پژوهش تصویری روشن از یک روند صعودی ارائه میدهد: در سال ۲۰۲۳ حدود ۸۶ هزار و ۵۰۰ نفر اسرائیل را ترک کردند. این رقم در سال ۲۰۲۴ به بیش از ۹۱ هزار نفر رسید و در سال ۲۰۲۵ نیز با اندکی کاهش، در سطح ۹۰ هزار و ۹۰۰ نفر باقی ماند. در مجموع، میانگین سالانه خروج در این سه سال حدود ۹۰ هزار نفر بوده است.
این ارقام در مقایسه با دهه گذشته معنای دیگری پیدا میکنند. بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹، میانگین خروج سالانه حدود ۶۰ هزار نفر بود. یعنی از سال ۲۰۲۳ به این سو، این رقم حدود ۵۰ درصد افزایش یافته است.
پژوهش دانشگاه تلآویو به انگیزههای فردی مهاجران نمیپردازد، اما رسانههای اسرائیلی چند عامل را بهعنوان محرک اصلی این موج برمیشمارند: تداوم جنگ و افزایش ناامنی، فشارهای اقتصادی، شکافهای عمیق سیاسی داخلی، و نگرانی از آیندهای نامعلوم. از زمان آغاز درگیریهای گسترده در منطقه، بسیاری از خانوادهها و متخصصان ترجیح دادهاند برای کار، تحصیل یا زندگی به کشورهای دیگر نقل مکان کنند.
بیشتر بخوانید:
جداسازی زنان و مردان در اسرائیل | خیابانهای تلآویو زنانه و مردانه شد!
تاجر لبنانی، نتانیاهو و شامی که بیروت را به خشم آورد | آنتون صحناوی کیست؟
معمای بوداپست؛ چرا سناریوی نفوذ موساد در دفتر احمدینژاد باورپذیر نیست؟
نگرانی اصلی سیاستگذاران اسرائیلی تنها از جنس آمار نیست؛ بلکه از جنس سرمایه انسانی است. خروج نیروهای متخصص، فشار مضاعفی بر بازار کار، نظام آموزشی و رشد اقتصادی وارد میکند. کارشناسان هشدار میدهند که اگر این روند ادامه یابد، اسرائیل با چالشهای جدی در جذب سرمایهگذاری و حفظ رقابتپذیری اقتصادی روبهرو خواهد شد.
علاوه بر این، افزایش مهاجرت معکوس میتواند بر ترکیب جمعیتی کشور نیز تأثیر بگذارد؛ موضوعی که همواره یکی از حساسترین دغدغههای دولتهای اسرائیل بوده است.
اسرائیل سالهاست از طریق تشویق یهودیان سراسر جهان به مهاجرت (سیاستی موسوم به «عالیا») رشد جمعیتی خود را حفظ کرده است. اما آمارهای جدید نشان میدهد که همزمان، شمار قابل توجهی از شهروندان این کشور نیز در حال ترک آن هستند. هنوز مشخص نیست چه تعداد از این افراد در آینده بازخواهند گشت، اما پژوهش دانشگاه تلآویو این دوره را به یکی از گستردهترین موجهای خروج در دهههای اخیر تبدیل کرده است؛ روندی که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت.
