به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، یک بداههپردازی ساده در جریان اجرای زنده در شهر ووهان، او را در برابر نهادهای نظارتی چین قرار داده و سایهای سنگین بر آینده حرفهای او افکنده است. این رویداد، فراتر از یک خطای هنری، نشاندهنده تنگتر شدن حلقهی محدودیتها بر محتوای هنری در چین است.
یک بداههپردازی و دردسرهای بیپایان
ماجرا به اواخر ماه ژوئیه در شهر ووهان بازمیگردد. گو دهگانگ در جریان اجرای برنامه، ترانه مشهور «نواختن پیپای محبوب من» را اجرا کرد؛ اثری که ریشهای عمیق در تاریخ انقلاب چین دارد. این ترانه، برگرفته از فیلم «چریکهای راهآهن» (۱۹۵۶)، روایتی حماسی از مبارزه با ارتش ژاپن است و سالهاست به عنوان نمادی از موسیقی انقلابی شناخته میشود.
بیشتر بخوانید:
خودکشی یک زن، یک سوراخ در ساختمان، یک میلیارد سوال | ماجرای مرگ عجیب زن چینی چیست؟
شوخی ناجور با سلطان سلیمان | درخواست زندان برای خانم کمدین
حکم بازداشت بینالمللی برای مالک تلگرام | پاول دوروف انگشت وسط نشان داد!
ستاره «عشق ممنوع» بازداشت شد | موج تازه بازداشت سلبریتیها | چه کسانی بازداشت شدند؟
در حالی که متن اصلی ترانه از «غروب خورشید بر فراز دریاچه ویشان» میگوید، گو دهگانگ در اقدامی بداهه، واژه «دریاچه ویشان» را با «شهر ممنوعه» در پکن جایگزین کرد. همین تغییر ظاهرا کوچک، کافی بود تا خشم یک مخاطب را برانگیزد و گزارشی رسمی به اداره فرهنگ و گردشگری ووهان ارسال شود. شاکی مدعی بود که این تغییر، تحریف یک اثر کلاسیک و توهین به تاریخ انقلاب است؛ اتهامی که در فضای سیاسی فعلی چین، بسیار جدی تلقی میشود.
چراغ قرمز نهادهای نظارتی
اداره فرهنگ و گردشگری ووهان بهسرعت وارد عمل شد. اگرچه اصل برنامه دارای مجوز قانونی بود، اما بازرسان اعلام کردند که متن اجرا شده، با متنِ از پیش تأیید شده برای دریافت مجوز، مغایرت دارد. مقامات ووهان مدعیاند که این اقدام میتواند ناقض قوانین مربوط به اجرای برنامههای تجاری و اخلاق عمومی باشد. در حالی که تحقیقات همچنان ادامه دارد، هیچ جدول زمانی مشخصی برای اعلام نتیجه نهایی ارائه نشده است؛ ابهامی که به معنای بلاتکلیفی کامل برای این کمدین سرشناس است.
پیامدهای این ماجرا بلافاصله خود را نشان داد. تور نمایشی دهمین سالگرد گروه «دِییونشِه» که با استقبال بینظیری روبهرو بود، ناگهان متوقف شد. برخی اجراها از جمله برنامه شیآن لغو شدند و پول بلیت خریداران بازگردانده شد. مدیران سالنهای تئاتر اکنون در وضعیتی هستند که نمیتوانند هیچ تاریخ جایگزینی برای اجراهای او اعلام کنند؛ گویی چراغ سبز فعالیتهای او به یکباره خاموش شده است.
فراتر از یک پرونده: طنز در حصار خطوط قرمز
این واقعه در خلأ رخ نداده است. گو دهگانگ تنها کمدینی نیست که در سالهای اخیر با تیغ سانسور روبهرو شده است. پیش از او، «لی هائوشی» به دلیل یک شوخی درباره ارتش آزادیبخش خلق چین، با جریمهای سنگین معادل دو میلیون دلار مواجه شد و «لی بو» نیز به خاطر شوخی با قرنطینههای دوران کرونا، به دردسر افتاد.
این پروندهها نشان میدهند که مرز میان شوخیهای هنری و خطوط قرمز سیاسی در چین، روز به روز کمرنگتر و حساستر میشود. برای جامعه هنری چین، پرسش کلیدی اینجاست: آیا در فضایی که کوچکترین بداههپردازی میتواند به معنای پایان حرفه یک هنرمند باشد، همچنان مجالی برای طنز باقی میماند؟ سرنوشت گو دهگانگ اکنون به آزمونی برای پاسخ به این پرسش تبدیل شده است؛ آزمونی که نتیجه آن میتواند تعیینکننده سرنوشت کمدی مدرن در این کشور باشد.
