به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
در ادامه این مطلب آمده است: حتی با وجود تعویق نشست برنامهریزیشده در صلاله عمان، افزایش شمار دیدارهای سطح بالا و تماسهای تلفنی نشاندهنده یک تلاش جدی دیپلماتیک در سطح منطقه است؛ بهویژه از سوی کشورهای خلیج فارس که در پی یافتن یک فرمول سیاسی برای بازگرداندن سطحی از ثبات به منطقه هستند.
احتمال برگزاری مذاکرات در عربستان سعودی، در کنار تعاملات محمد بن زاید با مسعود پزشکیان، بازتابدهنده یک واقعیت فزاینده و مهم در منطقه است: پایتختهای کشورهای خلیج فارس دریافتهاند که تهران نهتنها بخشی از مشکل است، بلکه برای دستیابی به هرگونه راهحل پایدار، باید بخشی از راهحل نیز باشد.
برای عربستان سعودی، این محاسبه ممکن است اهمیت بیشتری پیدا کند. هرچه ریاض مدت بیشتری خود را در حال تحمل بخش عمده بار مقابله با حوثیها ببیند، انگیزه این کشور برای حفظ و تعمیق کانالهای ارتباطی با ایران نیز بیشتر خواهد شد.
جمعبندی، بیش از پیش غیرقابل چشمپوشی است: از دید کشورهای خلیج فارس، بدون مشارکت معنادار ایران، ثبات پایدار در خلیج فارس امکانپذیر نخواهد بود. و هرچه رویارویی کنونی طولانیتر شود، این واقعیت احتمالاً تأثیر عمیقتری بر محاسبات عربستان سعودی و دیگر کشورهای خلیج فارس خواهد گذاشت.
