به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
طبق گزارشی که توسط روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز منتشر شد، این ضیافت شامل غذاهای هندی از جمله تکههای پنیر پخته شده در سس گوجه فرنگی، قارچ مورل هیمالیایی با زعفران و سوپ عدس با گوجه فرنگی و برگ کاری بود، اما هیچ یک از غذاها حاوی گوشت نبودند.
به نوشته این روزنامه، غذا یک مسئله حساس و «نقطه اشتعال فرقهای و سیاسی» در دوران مودی است، چرا که دولت او در سالهای اخیر اقداماتی را برای ترویج آرمانهای هندو و به حاشیه راندن مسلمانان و سایر اقلیتها انجام داده است.
این روزنامه توضیح میدهد که گیاهخواری با سنتهای مذهبی و فرهنگی در برخی از جوامع هندو، به ویژه در میان برخی از طبقات بالا و در بخشهایی از شمال و غرب کشور، مرتبط است، در حالی که بسیاری از هندوها گوشت میخورند.
تصویر «ناتمام»
به گزارش این روزنامه، راهول گاندی، رهبر اپوزیسیون در پارلمان، نارضایتی خود را در رسانههای اجتماعی ابراز کرد و خاطرنشان کرد که این فهرست تصویری ناقص و گمراهکننده از غذاهای غنی هند ارائه میدهد، به خصوص از آنجایی که اکثر هندوها و سایر شهروندان گیاهخوار نیستند.
در مقابل، کرن ریجیجو، یکی از وزرای دولت مودی، این انتقادات را رد کرد و گفت که مخالفان در حال سیاسی کردن منوی دیپلماتیک هستند و تأکید کرد که غذاهای گیاهی منعکس کننده سنتهای متنوع منطقهای این کشور هستند.
بر اساس این گزارش، کری متویک، محقق متخصص در مطالعات غذایی و دیپلماسی غذایی از دانشگاه فنی نانیانگ سنگاپور، تأیید میکند که غذا در رویدادهای دیپلماتیک فقط یک وعده غذایی نیست، بلکه وسیلهای برای برجسته کردن هویت دولت و تقویت روابط با مهمانان است.
این تغییر دیپلماتیک به سمت وعدههای غذایی گیاهی محدود به اجلاس بریکس نبود، زیرا این روزنامه اشاره میکند که مودی به دیگر سران کشورهایی که امسال از دهلی نو بازدید کردند، از جمله پاتریک هرمینی، رئیس جمهور سیشل، و تو لام، رئیس جمهور ویتنام، وعدههای غذایی گیاهی ارائه داد.
دیپلماسی غذایی
این روزنامه به مثال هایی اشاره می کند که نقش غذا را در رویدادهای دیپلماتیک نشان می دهد. برای مثال، در سال ۱۹۳۹، فرانکلین روزولت، رئیس جمهور ، ساندویچ سوسیس را برای شاه جورج ششم و ملکه الیزابت سرو کرد که به این رویداد حالتی غیررسمی و منحصر به فرد بخشید.
وقتی سنگاپور در نشست سال ۲۰۱۸ میزبان دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی بود، سعی کرد با سرو میگو و دنده گاو برای ترامپ و غذاهای سنتی کرهای برای رهبر کیم، هر دو طرف را راضی نگه دارد.
به گزارش این روزنامه، محقق متویک نتیجه میگیرد که غذا در رویدادهای دیپلماتیک میتواند راهی برای جلب نظر مهمانان و ترویج گفتگو باشد، اما اگر با مسائل بحثبرانگیز مرتبط باشد، میتواند منجر به حساسیت یا اختلافات سیاسی نیز شود.
