در این گفتگوی صمیمانه و متفاوت، مجری برنامه با طرح سوالی هوشمندانه مسیر گفتگو را به سمتی احساسی و روایی هدایت کرد. نیکدل نیز بدون تعارف و با صراحتی کمنظیر، به این چالش پاسخ داد و گفت:
«واقعاً هجده سالگی بود. در هجده سالگی یکباره متوجه شدم آن کلمهی “عشق” که از آن دم میزنند، چقدر درد با خود دارد، چقدر صبوری میخواهد و چقدر ولعِ رسیدن در آن موج میزند؛ بله، دقیقاً در هجده سالگی بود.»
این اعتراف صادقانه و لحن احساسی این بازیگر جوان، روایتی ملموس و متفاوت از فراز و نشیبهای عاطفی در سنین جوانی را پیش چشم مخاطبان قرار داد.
هنگامی که کسی عمیقاً عاشق میشود، مرزهای روانیاش باز میشود تا فرد دیگری را در خود جای دهد؛ همینجاست که آسیبپذیری شدیدی شکل میگیرد. در واقع، این «درد» که از آن صحبت میشود، ناشی از ترسِ مداوم از دست دادن، فاصلهها و ناتوانی در کنترل کامل رابطه است. یک عاشق واقعی در مواجهه با معشوق، با بخشهای پنهان، ضعفها و نیازهای عمیق خود روبرو میشود و این فرآیندِ رشد و فرو ریختن دیوارهای دفاعی، هرگز بیدرد نیست. بنابراین، توصیف نیکدل از عشق به عنوان ترکیبی از «درد و صبوری»، بازتابی از این واقعیت روانشناختی است که دلبستگیِ عمیق، ظرفیت بالایی برای تحمل رنج و انتظار میطلبد.
نگار نیکدل، بازیگر جوان و مستعد، در سال ۱۳۷۶ در اصفهان به دنیا آمد. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۹۷ با بازی در فیلم کوتاه «رهایی» آغاز کرد و سپس در سریال «رحیل» به کارگردانی محمدجواد جعفری به ایفای نقش پرداخت. شهرت اصلی او با بازی در نقش شیدا در سریال «زخم کاری» به کارگردانی محمدحسین مهدویان در سال ۱۴۰۱ حاصل شد.
مادر نگار نیکدل، میترا بهرامی، گوینده، روانشناس و مجری تلویزیونی است. نگار در رشته بیولوژی تحصیل کرده و پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی، به بازیگری علاقهمند شد. او اکنون در کنار پدر و مادرش زندگی میکند و مجرد است.
