به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری به نقل از فارین پالیسی، نظرسنجیها نشان میدهد که محبوبیت حزب «لیکود» راکد مانده و رقبای سیاسی او با سرعتی نگرانکننده در حال پیشروی هستند. در چنین شرایطی که تاکتیکهای سنتی ترسآفرینی دیگر کارایی گذشته را ندارند، ناظران سیاسی هشدار میدهند که ممکن است نتانیاهو برای نجات «میراث» و موقعیت خود، به یک استراتژی پرخطر روی بیاورد: ایجاد یا دامن زدن به بحرانهای امنیتی.
فروپاشی تصویر «آقای امنیت»
سالهاست که نتانیاهو خود را به عنوان تنها گزینه قابل اعتماد برای امنیت اسرائیل معرفی کرده است. اما اکنون، چشمانداز انتخاباتی او تیره و تار به نظر میرسد. رقبای سیاسی، بهویژه گادی آیزنکوت، از این ضعف استفاده کرده و در حال جذب رأیدهندگان میانهرویی هستند که از سیاستهای لیکود فاصله گرفتهاند. برای نتانیاهو، شکست در این انتخابات صرفا به معنای واگذاری قدرت نیست؛ بلکه به معنای پایان کارنامه سیاسی، خروج از گردونه قدرت در اوج بحرانهای داخلی و رودررویی با پروندههای سنگین قضایی است. با این حساب، آیا او حاضر است برای ماندن در کرسی قدرت، امنیت کل منطقه را به بازی بگیرد؟
بحرانهای ساختگی؛ تئوری یا واقعیت؟
تحلیلگران به حملات اخیر جتهای اسرائیلی به پایگاه هوایی ابوالدهور در سوریه به دیده تردید مینگرند. اگرچه مقامات اسرائیلی مدعی بودند این اقدام هشداری به جاهطلبیهای نظامی ترکیه در سوریه بوده است، اما بسیاری از ناظران بینالمللی این عملیات را بخشی از یک سناریوی انتخاباتی تهاجمی میدانند. هدف از چنین اقداماتی، لزوما شروع یک جنگ تمامعیار نیست، بلکه ایجاد «موقعیت اضطراری» است تا نتانیاهو بتواند دوباره خود را به عنوان رهبری که «چارهای جز جنگ ندارد»، بازسازی کند.
بیشتر بخوانید:
چرا ترکیه در برابر حملات اسرائیل به سوریه خویشتنداری نشان میدهد؟
آیا تهران واقعا میخواهد پسران ترامپ و نتانیاهو را ترور کند؟
«سیم تله» اسرائیل برای آمریکا | طرح جدید ادغام ارتش آمریکا و اسرائیل
بازدارندگی به سبک پوتین | رونمایی از زیردریایی مخوف روسیه که میتواند سونامی ایجاد کند
با این حال، دست او برای مانور در جبهههای ایران، غزه و لبنان به دلیل فشارهای ایالات متحده و محدودیتهای اعمال شده توسط دولت ترامپ، بسته است.
باروت در کرانه باختری؛ آتشبازی برای بقا
خطرناکترین جبهه اما در داخل مرزهای کنترلشده است: کرانه باختری. خشونت شهرکنشینان افراطی که به شکلی بیسابقه افزایش یافته، اکنون به یک بحران مهارنشدنی تبدیل شده است. سکوت معنادار نتانیاهو و کابینهاش در برابر این خشونتها، از نظر منتقدان، نه یک غفلت، بلکه یک «تمایل بدبینانه» است. راست مذهبی افراطی در دولت، امیدوار است که این حملات به یک «آخرالزمان کوچک» منجر شود؛ وضعیتی که در آن با واکنش فلسطینیها، ارتش و شهرکنشینان فرصت یابند تا با اخراج گسترده جمعیت فلسطینی، واقعیتهای میدانی را به نفع خود تغییر دهند.
نتانیاهو در این میان، با امتناع از سرکوب خشونت، در واقع روی «ترس» افکار عمومی شرطبندی میکند. او امیدوار است که در مواجهه با ناامنی، رأیدهنده متوسط اسرائیلی از خود بپرسد: «چه کسی برای مدیریت این هرجومرج مناسبتر است؟» و پاسخ خود را نتانیاهو بداند.
قمار مرگ و زندگی سیاسی
شاید غیرمنطقی به نظر برسد که در شرایطی که افکار عمومی از جنگهای بیوقفه خسته شدهاند، او بخواهد آتش جدیدی روشن کند. با این حال، نظرسنجیها نشان میدهد که اسرائیل همچنان نسبت به وضعیت امنیتی بدبین است و بسیاری، جنگهای جاری را «ناتمام» میدانند.
نتانیاهو بهخوبی میداند که اگر این انتخابات را ببازد، راه برای تحقیقات بیطرفانه درباره شکستهای امنیتی (مانند وقایع ۷ اکتبر) باز شده و پروندههای جناییاش به جریان میافتد. بنابراین، شاید او حاضر باشد برای جلوگیری از این سقوط محتوم، اسرائیل را درگیر رویاروییهای جدیدی کند. در این بازی خطرناک، مرز بین «دفاع از امنیت» و «بهرهبرداری انتخاباتی از بحران»، باریکتر از همیشه شده است.
