به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری بااینحال، هنوز شواهدی وجود ندارد که ثابت کند خوردن فلفل بهطور مستقیم عمر انسان را طولانیتر میکند.
در سال ۲۰۱۵، پژوهشی گسترده که در مجله پزشکی بریتانیا منتشر شد، وضعیت سلامت بیش از نیممیلیون بزرگسال چینی را طی چند سال بررسی کرد. نتایج نشان داد افرادی که تقریبا شش یا هفت بار در هفته غذای تند میخوردند، در مقایسه با کسانی که کمتر از هفتهای یکبار غذای تند مصرف میکردند، ۱۴ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار داشتند. مصرف مداوم غذای تند همچنین با کاهش خطر مرگ ناشی از سرطان، بیماریهای قلبی و بیماریهای ریوی مرتبط بود.
پژوهشی مشابه در آمریکا نیز دو سال بعد به نتیجهای نزدیک رسید. بر اساس این مطالعه، آمریکاییهایی که فلفل قرمز تند مصرف میکردند، در طول دوره بررسی حدود ۱۳ درصد کمتر از کسانی که فلفل نمیخوردند، جان خود را از دست دادند.
کپسایسین؛ عامل اصلی تندی
مادهای که عامل اصلی تندی فلفل است، کپسایسین نام دارد. این ترکیب روی گیرندههای عصبی موسوم به TRPV1 اثر میگذارد؛ گیرندههایی که در پوست، دستگاه گوارش و سلولهای ایمنی بدن وجود دارند و در تشخیص گرما و درد نقش ایفا میکنند.
بیشتر بخوانید:
مردی ۳۰۰ پیتزا سفارش داد و به ۸ سال زندان متهم شد! | شوخی اینترنتی یا پرونده جنایی
لیونل مسی هشت پیتزای مجانی گرفت و یک رستوران را تبلیغ کرد
تزئین غذا با مورچه، سرآشپز معروف زندانی میشود
تب جدید «اپهای دوپامین» | چرا سفارشهای جعلی غذا مُد شده است؟
با وجود این، متخصصان هشدار میدهند که نباید فلفل را «اکسیر طول عمر» دانست. بیشتر پژوهشهای موجود از نوع مشاهدهای هستند؛ یعنی میان مصرف غذای تند و برخی شاخصهای سلامت ارتباط پیدا کردهاند، اما نمیتوانند رابطه علت و معلولی قطعی را اثبات کنند. ممکن است افرادی که بیشتر غذای تند میخورند، همزمان سبک زندگی سالمتری نیز داشته باشند.
قلب و فشار خون
برخی مطالعات مشاهدهای، مصرف غذای تند را با کاهش خطر بیماری قلبی و سکته مغزی مرتبط دانستهاند. آزمایشهای محدود انسانی نیز نشان دادهاند که کپسایسین شاید به افزایش میزان HDL، یا همان «کلسترول خوب»، کمک کند و سوختوساز کالری را اندکی افزایش دهد.
از سوی دیگر، علاقه به غذای تند ممکن است مصرف نمک را کاهش دهد. در مطالعهای در چین روی حدود ۶۰۰ نفر، افرادی که غذاهای تندتر را ترجیح میدادند، بهطور میانگین روزانه حدود نیم قاشق چایخوری نمک کمتر مصرف میکردند و فشار خون پایینتری داشتند. پژوهشگران همچنین دریافتند کپسایسین میتواند احساس شوری را تقویت کند؛ بنابراین افزودن فلفل به غذا ممکن است نیاز به نمک بیشتر را کاهش دهد.
تأثیر بر معده و روده
برخلاف تصور قدیمی، کپسایسین الزاما به پوشش سالم معده آسیب نمیزند. برخی شواهد حتی نشان میدهد این ماده میتواند تولید اسید معده را کاهش دهد و با افزایش جریان خون در معده، تا حدی از زخمهای گوارشی محافظت کند.
اما فلفل برای همه مناسب نیست. فعالشدن گیرندههای TRPV1 در مری میتواند سوزش سر دل و علائم رفلاکس را تشدید کند. در افراد مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر نیز غذاهای تند ممکن است در کوتاهمدت درد و ناراحتی ایجاد کنند؛ هرچند مصرف مداوم در برخی افراد، حساسیت گیرندههای درد را کاهش میدهد.
سرطان؛ هنوز پاسخ روشنی وجود ندارد
درباره ارتباط غذای تند و سرطان، نتایج پژوهشها یکسان نیست. برخی مطالعات از اثر محافظتی کپسایسین سخن میگویند و برخی دیگر احتمال تحریک رشد تومورها یا افزایش خطر سرطان معده را مطرح کردهاند. بنابراین در این زمینه هنوز نمیتوان نتیجه قطعی گرفت.
اگر غذای تند را دوست دارید، مصرف متعادل آن میتواند بخشی از رژیم غذایی سالم باشد؛ اما اگر فلفل موجب ناراحتیتان میشود، دلیلی برای اجبار به خوردن آن وجود ندارد. در نهایت، همچنان بیشترین شواهد علمی به سود رژیم مدیترانهای است؛ الگویی مبتنی بر غذاهای کامل، کربوهیدراتهای پیچیده و مواد گیاهی. فلفل میتواند بخشی از این الگو باشد، اما بهتنهایی معجزهای برای سلامت نیست.
