به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، در یادداشتی تحلیلی در الجزیره آمده است که در پی حملات آمریکا و اسرائیل به ایران و پاسخ تهران، یکی از چشمگیرترین چرخش‌های سیاسی تاریخ معاصر آمریکا رخ داد. به نوشته نویسنده، جنگ ترامپ به‌تنهایی عامل شکست سنگین جمهوری‌خواهان نبود، بلکه نارضایتی و نگرانی گسترده در جامعه آمریکا را بازتاب داد و تقویت کرد و در نهایت به پیروزی دموکرات‌ها و کنترل آنها بر سنا و مجلس نمایندگان برای دو سال آینده انجامید.
به نوشته این یادداشت، ترامپ گمان می‌کرد جنگ با ایران می‌تواند تهران را به زانو درآورد، اما ایران نه‌تنها فروپاشید نه‌تنها تسلیم نشد، بلکه به آمریکا، اسرائیل و سرزمین‌های عربی حمله کرد و هزینه‌های اقتصادی جنگ را به خانه‌های آمریکایی‌ها کشاند. نویسنده می‌گوید این جنگ همچنین محدودیت‌های قدرت نظامی آمریکا را آشکار کرد و نشان داد که وعده‌های انتخاباتی و رفتار ترامپ، دست‌کم بی‌ثبات و در بدترین حالت ناکارآمد است.
به گفته نویسنده، مهم‌ترین اقدام ایران از نظر تأثیر بر زندگی آمریکایی‌ها، محدود کردن کشتیرانی در تنگه هرمز بود که قیمت مواد غذایی، بنزین، گازوئیل، سفر، بیشتر کالاهای وارداتی و سایر نیازهای روزمره را بالا برد. در همین حال، ۹۰ درصد رای‌دهندگان اعلام کردند هزینه زندگی عامل مهم یا تعیین‌کننده‌ای در تصمیم آنها برای رأی دادن بوده است.
این یادداشت می‌افزاید که آمریکا و اسرائیل حتی پس از ماه‌ها حمله شدید به رهبران سیاسی، زیرساخت‌ها، اماکن غیرنظامی و اقتصادی و تأسیسات نظامی ایران نتوانستند تهران را به تسلیم وادار کنند. در مقابل، حملات متقابل ایران پایگاه‌های آمریکا در شبه‌جزیره عربستان و اردن را از کار انداخت یا به تخلیه آنها انجامید و به سامانه‌های انرژی و حمل‌ونقل کشورهای عربی آسیب جدی زد؛ موضوعی که جریان انرژی جهانی را مختل کرد و قیمت‌ها را بالا برد.
چرا جنگ بر رأی‌دهندگان اثر گذاشت
به نوشته نویسنده، ترامپ مخالفت مکرر آمریکایی‌ها با حمله به ایران و الزام قانون اساسی برای کسب مجوز کنگره را نادیده گرفت. نظرسنجی‌های اولیه پس از رأی‌گیری نیز نشان داد رای‌دهندگان با جنگ هم به دلیل نظامی‌گری بی‌فایده و هم به دلیل تأثیر آن بر اقتصاد مخالف بودند. به گفته او، بی‌اعتنایی دولت ترامپ به قانون و افکار عمومی، بسیاری را خشمگین کرد؛ به‌ویژه کسانی که وعده ترامپ در سال ۲۰۲۴ برای پایان دادن به جنگ‌های خارجی را جدی گرفته بودند.
این یادداشت می‌گوید ترامپ بدون اهداف راهبردی روشن، مستمر یا قابل اعتماد به ایران حمله کرد. به نوشته نویسنده، دلیل اصلی اعلام‌شده او جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای بود، اما بازرسی‌های بین‌المللی و ارزیابی‌های اطلاعاتی آمریکا مکرراً شواهدی در این باره پیدا نکرده بودند.
نویسنده همچنین می‌نویسد وقتی آمریکایی‌ها دریافتند که ترامپ عمدتاً به دلیل فشار اسرائیل وارد جنگ شده است، دو واکنش منفی نشان دادند: احساس تحقیر از اینکه قدرت نظامی عظیم آمریکا نتوانست اهداف اعلام‌شده را محقق کند، و خشم از اینکه کشوری کوچک و وابسته مانند اسرائیل با نفوذ لابی‌گری گسترده خود در آمریکا بتواند چنین بحرانی را آغاز کند که به خانواده‌های آمریکایی آسیب بزند و جایگاه و اعتبار واشینگتن را در خارج تضعیف کند.
نارضایتی‌های قدیمی‌تر
به گفته نویسنده، پشت خشم و احساس آسیب‌پذیری بیشتر رأی‌دهندگانی که این هفته به دموکرات‌ها رأی دادند، نارضایتی‌های عمیق‌تری وجود داشت که پیش از جنگ ایران هم شکل گرفته بود؛ از جمله خشم شهروندان از فساد در واشینگتن، قدرت الیگارش‌ها و اهداکنندگان سیاسی و بانک‌ها و شرکت‌ها، بخش‌های نظامی و فناوری پیشرفته، سیاست‌های سخت‌گیرانه ضد مهاجرت و رسانه‌های شرکتی.
این یادداشت می‌افزاید که انتخابات، دغدغه‌های اقتصادی خانوارها را با پرسش‌های اخلاق ملی و سیاست خارجی پیوند زد. نویسنده همچنین به پیام جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، در شبکه‌های اجتماعی پس از انتخابات اشاره می‌کند.
دلیل باخت ما جنگ است. — جی‌دی ونس
به نوشته نویسنده، ونس چهار خواسته رأی‌دهندگانی را که از جمهوری‌خواهان روی برگرداندند برشمرد: پایان دادن به جنگ، تمرکز بر هزینه زندگی و تورم، اولویت دادن به آمریکا و تغییر رابطه با اسرائیل.
نویسنده می‌گوید یکی از بی‌سابقه‌ترین وجوه این انتخابات و سیاست‌های ایران، centrality آنچه او «نسل‌کشی» در فلسطین می‌نامد در کارزار بسیاری از دموکرات‌های ترقی‌خواه و در رویکرد ایران به جنگ و صلح بوده است. به گفته او، اشاره صریح ونس به اسرائیل در نظام سیاسی‌ای که نزدیک به یک قرن سیاست خود در غرب آسیا را عمدتاً بر اساس خواسته‌های اسرائیل شکل داده، قابل توجه بود.
این یادداشت در ادامه می‌افزاید که وعده آخرین لحظه ترامپ در روز انتخابات برای پایان دادن به نزدیک به چهار میلیارد دلار کمک نظامی آمریکا به اسرائیل نیز جلب توجه کرد؛ هرچند نویسنده آن را وعده‌ای غیرصادقانه توصیف می‌کند و می‌گوید پول متوقف نمی‌شود، بلکه مسیر آن تغییر می‌کند. به نوشته او، این موضوع نیز نشان‌دهنده تأثیر گسترده مسئله اسرائیل و فلسطین و همراهی آمریکا با آنچه او «نسل‌کشی» می‌نامد بر رأی‌دهندگان بود.
دیدگاه‌های مطرح‌شده در این یادداشت، دیدگاه نویسنده است و لزوماً بازتاب موضع تحریریه الجزیره نیست.
