به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
وی بیان کرد: برای نمونه، در برخی تبلیغات، محصولاتی مشاهده میشود که درباره آنها ادعاهایی مانند «از بین بردن چین و چروک در چند دقیقه»، «جوانتر کردن پوست به میزان مشخص»، «اثر قطعی» یا «نتیجه تضمینی» مطرح میشود. چنین عباراتی صرفاً یک شیوه بیان تبلیغاتی نیستند؛ بلکه هر یک متضمن ادعایی درباره اثر و کارکرد محصول هستند و باید مشخص شود آیا چنین ادعایی اساساً در محدوده مجاز تبلیغاتی فرآورده قرار دارد و مستندات لازم برای آن وجود دارد یا خیر.
خوشخو ادامه داد: حتی اگر فرآوردهای دارای مجوز باشد، استفاده از یک عبارت جدید و اغراقآمیز در تبلیغات، مجوز مستقلی برای آن ادعا ایجاد نمیکند. به عنوان مثال، اگر محصولی برای مراقبت یا بهبود ظاهر پوست مجاز باشد، نمیتوان صرفاً با استفاده از عباراتی مانند «جوانسازی فوری»، «رفع کامل چین و چروک» یا «از بین بردن چندساله آثار پیری» دامنه کارکرد آن را توسعه داد.
سرپرست دفتر حقوقی سازمان غذا و دارو اظهار کرد: استفاده از عباراتی مانند «در چند دقیقه»، «تضمینی»، «قطعی»، «بدون عارضه»، «نتیجه فوری» و تعابیر مشابه، زمانی که متضمن ادعای اثربخشی مشخص هستند، باید از منظر ضوابط تبلیغات سلامت مورد ارزیابی قرار گیرند و نمیتوان آنها را صرفاً یک ابزار جذابیت تبلیغاتی دانست.
وی با اشاره به نحوه استفاده از عنوان و جایگاه افراد در تبلیغات اظهار کرد: انتساب یک ادعا به «کارشناس»، «متخصص» یا مهمان یک برنامه نیز به خودی خود موجب اعتبار یا مجاز شدن آن ادعا نمیشود. محتوای تبلیغاتی همچنان باید با ضوابط قانونی، مجوز فرآورده و مستندات قابل استناد آن مطابقت داشته باشد.
خوشخو افزود: همچنین عباراتی مانند «گیاهی»، «طبیعی» یا «تولید داخل» به خودی خود مجوز انتساب هر نوع خاصیت درمانی، پیشگیرانه یا زیبایی به یک فرآورده نیست. ماهیت یا منشأ یک محصول، جایگزین مستندات اثربخشی و مجوز مربوط به ادعای مطرحشده نخواهد بود.
وی ادامه داد: استفاده از شیوههایی مانند اعلام تخفیف محدود زمانی، دعوت فوری به خرید، ارائه مشاوره رایگان در کنار ادعاهای اثربخشی و هدایت مخاطب به صفحه فروش نیز نباید موجب شود الزامات قانونی تبلیغات فرآوردههای سلامت نادیده گرفته شود. تبلیغ، حتی زمانی که در قالب معرفی، تجربه شخصی یا توصیه کارشناس ارائه میشود، در صورت برخورداری از ماهیت تبلیغاتی، تابع ضوابط مربوط خواهد بود.
سرپرست دفتر حقوقی سازمان غذا و دارو بیان کرد: یکی از اصول اساسی در این حوزه، حمایت از حق مصرفکننده برای دریافت اطلاعات صحیح و غیرگمراهکننده است. مصرفکننده باید بتواند میان یک ادعای مستند درباره ویژگی محصول و یک وعده تبلیغاتی تمایز قائل شود و نباید با استفاده از ادبیات قطعی یا بزرگنمایی، تصویری فراتر از واقعیت و مجوز فرآورده در ذهن او ایجاد شود.
خوشخو گفت: بررسی قانونی تبلیغات، صرفاً به این موضوع محدود نمیشود که آیا محصول دارای مجوز است یا خیر؛ بلکه محتوای تبلیغ، نوع ادعا، نحوه ارائه اطلاعات، مستندات ادعا، حدود مجوز و تأثیر آن بر برداشت مصرفکننده نیز از جمله مواردی است که میتواند در ارزیابی حقوقی مورد توجه قرار گیرد. بنابراین، مجوز یک فرآورده را نباید مجوز نامحدود برای هر نوع ادعا درباره آن تلقی کرد.
