به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
قسمت تازه (۲۲)سریال بدنام را می توانیم مدیون دو بخش فنی بدانیم. تدوین و موسیقی. این قسمت که به طور کامل در فضای بیمارستان گذشت و به لحاظ زمانی کمتر از ۱۲ ساعت در جهان داستانی سریال بود می توانست تبدیل به قسمتی کند، خسته کننده و ملال آور شود. خصوصا که مدت زمان آن نزدیک به یک ساعت و بیش از تمامی قسمت های این سریال بود.
با این حال استفاده درست از توانایی تدوین ( امیرشیبان خاقانی) و موسیقی (حسام ناصری) نه تنها واپسین قسمت را از کرختی نجات داد بلکه آن را به قسمتی بسیار حسی و سوزناک تبدیل کرد. مهم ترین بخش قصه در این قسمت انجام عمل یلدا بود. عملی که به گفته دکترش بسیار پرریسک و خطرناک بود. طبیعتا دیدن یک عمل جراحی جذابیت خاصی برای مخاطب امروز ندارد اما سازندگان سریال هوشمندانه از پروسه عمل برای یادآوری لحظاتی حسی بین یلدا و اسماعیل شخصیت اصلی سریال استفاده کردند. آن هم در جایی که دیگر هیچ حرفی وجود ندارد و همه چیز سکوت است و حس.
و دقیقا همین جاست که قدرت تدوین این لحظات را تبدیل به یک فیلم کوتاه مجزا و همزمان یک کلیپ عاشقانه و سوزناک می کند. استفاده درست و دراماتیک از پلان های حسی بین شخصیت های اصلی و آمیختن آن ها با لحظات مختلف داخل اتاق عمل و اتصال آن به حال نگران و مضطرب شخصیت ها بیرون اتاق عمل، اتمسفری کاملا حسی و انسانی ایجاد کرد و در کنار آن موسیقی متن هم با درک درست از ماهیت حس و حال درونی و با انتخاب درست ترکیب سازها روی تم اصلی سریال، قسمتی را به لحاظ وقایع درام کاملا تک محور و بدون اتفاق بیرونی بود را تبدیل به قسمتی سرپا و زنده و موثر کردند.
