به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
چهار روز الکامپ به پایان رسید؛
اما آنچه در این روزها ساخته شد، تنها یک نمایشگاه نبود.
در روزهایی که ایستادن آسان نبود،
جمع بزرگی از خانواده فناوری ایران تصمیم گرفت بایستد، بسازد و به آینده امیدوار بماند.
الکامپ ۲۹، روایت همین ایستادگی بود؛
روایت شرکتهایی که با همه دشواریها آمدند،
غرفههایی که با عشق ساخته شدند،
جوانانی که با رؤیاهای بزرگ قدم به نمایشگاه گذاشتند
و انسانهایی که باور داشتند آینده ایران را باید ساخت.
از صمیم قلب، از همه مشارکتکنندگان و غرفهداران عزیز تشکر میکنم؛
شما قلب تپنده الکامپ بودید.
حضور شما نشان داد که بخش خصوصی و فعالان فناوری ایران، حتی در سختترین روزها، میدان را خالی نمیکنند؛
حتی آنجا که در دشوارترین شرایط اقتصادی، حمایت مؤثری صورت نمیگیرد و تسهیلاتی متناسب با شرایط برای حضور و ادامه مسیر کسبوکارها فراهم نمیشود.
شما با سرمایه، توان و امید خود آمدید؛
ایستادید و نشان دادید که چراغ فناوری و نوآوری ایران خاموششدنی نیست.
از اصحاب رسانه، خبرنگاران، عکاسان و فعالان رسانهای که لحظهبهلحظه در کنار ما بودند و صدای این امید و تلاش را به گوش ایران رساندند، صمیمانه سپاسگزارم.
از اعضای محترم هیئتمدیره سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران و اعضای ارجمند شورای مرکزی سازمان نظام صنفی رایانهای کشور که در این مسیر همراه و پشتیبان الکامپ بودند، قدردانی میکنم.
از مدیران و مسئولان محترم شرکت سهامی نمایشگاههای بینالمللی جمهوری اسلامی ایران و تمامی همکاران پرتلاش این مجموعه که در برگزاری این رویداد بزرگ در کنار ما ایستادند، سپاسگزارم.
و اما سخنی از جنس دل با تیم اجرایی الکامپ و مدیران و عوامل بخشهای مختلف؛
شما را شاید بسیاری ندیدند؛
اما من دیدم.
دیدم روزهایی را که خستگی معنا نداشت،
شبهایی را که تا آخرین ساعت ادامه دادید،
دغدغههایی را که به دوش کشیدید
و لحظههایی را که تنها با عشق به الکامپ و مسئولیتی که پذیرفته بودید، ادامه دادید.
اگر چراغهای الکامپ روشن شد،
اگر هزاران نفر در راهروهای آن قدم زدند،
اگر صدها شرکت فرصت یافتند توانمندیهایشان را به نمایش بگذارند
و اگر ققنوس الکامپ بار دیگر بال گشود،
پشت این تصویر، تلاش بیوقفه شما بود.
الکامپ ۲۹ به پایان رسید؛
اما امیدی که در این روزها ساخته شد، پایان ندارد.
این چهار روز به ما یادآوری کرد که هنوز میتوان در دل دشواریها ساخت،
هنوز میتوان امیدوار ماند
و هنوز میتوان برای آینده ایران ایستاد.
به احترام همه شما که در این مسیر همراه بودید،
از صمیم قلب میگویم:
خسته نباشید و سپاسگزارم.
رضا حیدری رنجبر
دبیر الکامپ ۲۹
