به گزارش خبرفوری این نقشه نزدیک به چهار میلیارد جرم آسمانی را ثبت کرده است؛ از ستارهها و کهکشانها گرفته تا ابرنواخترها و اجرام کمنور و دوردستی که پیشتر شناسایی آنها دشوار بود.
این دستاورد که توسط یک همکاری بینالمللی تهیه شده، حدود ۷۵ درصد آسمان را پوشش میدهد و در مجموع از ۵.۶ تریلیون پیکسل تشکیل شده است. هدایت این پروژه بر عهده آزمایشگاه ملی لارنس برکلی، وابسته به وزارت انرژی آمریکا، بوده و بیش از ۱۶۰ دانشمند در گردآوری و پردازش دادههای آن مشارکت داشتهاند.
رصدی ۱۳ ساله از دو سوی زمین
دادههای این نقشه از مجموعهای از رصدهای بلندمدت در دو رصدخانه مهم به دست آمده است: تلسکوپ «مایال» در ایالت آریزونای آمریکا و تلسکوپ «بلانکو» در شیلی. پژوهشگران در طول این پروژه بیش از ۲۶۳ هزار جلسه رصدی انجام دادند تا تصویری یکپارچه و با جزئیات بالا از آسمان شب بسازند.
بیشتر بخوانید:
مردی در حال قدم زدن روی مریخ | تصویر تازه ناسا جنجالی شد
موشک ایلان ماسک به ماه برخورد کرد! | ناسا کروکی کشید
شهاب سنگی که در اتاق خواب سقوط کرد! | عکس
ماجرای گویهای فلزی مرموز در ساحل چیست؟
در تهیه این نقشه، آسمان نهتنها در طیف نور مرئی، بلکه در نور نزدیک به فروسرخ نیز بررسی شده است. این بخش از کار اهمیت ویژهای دارد، زیرا نور فروسرخ میتواند از میان بخشی از غبار و ذرات موجود در کهکشان راه شیری عبور کند؛ مانعی که دید انسان و بسیاری از ابزارهای رصدی را به نواحی دورتر کیهان محدود میکند. به این ترتیب، ستارهشناسان توانستهاند اجرامی را مشاهده کنند که پشت پرده غبار کهکشانی پنهان مانده بودند.
فراتر از یک تصویر تماشایی
اگرچه ابعاد و کیفیت این نقشه برای عموم علاقهمندان به نجوم خیرهکننده است، ارزش اصلی آن در کاربردهای علمیاش نهفته است. این مجموعه داده میتواند به پژوهشگران در شناسایی پدیدههای نادر، از جمله «عدسیهای گرانشی»، کمک کند؛ رخدادی که در آن میدان گرانشی یک جرم بسیار پرجرم، نور اجرام دورتر را خم و تصویر آنها را دگرگون میکند.
نقشه تازه همچنین راه را برای کشف و ردیابی رویدادهای گذرای کیهانی، مانند انفجارهای ابرنواختری، هموار میکند. ابرنواخترها از مهمترین نشانگرها برای اندازهگیری فاصلههای کیهانی و بررسی تاریخ انبساط جهان به شمار میروند.
جستوجو برای پاسخ به معماهای بزرگ کیهان
یکی از مهمترین اهداف این پروژه، کمک به مطالعه ماده تاریک و انرژی تاریک است؛ دو مؤلفهای که بخش عمده جهان را تشکیل میدهند، اما ماهیت آنها همچنان ناشناخته است. ماده تاریک دیده نمیشود، ولی از طریق اثر گرانشیاش بر کهکشانها و ساختارهای عظیم کیهانی قابل ردیابی است. انرژی تاریک نیز به انبساط شتابدار جهان نسبت داده میشود.
این نقشه میتواند بهعنوان مرجعی برای تلسکوپهای نسل آینده، از جمله تلسکوپ فضایی «نانسی گریس رومن» ناسا، عمل کند و حتی دادههای لازم برای آموزش سامانههای هوش مصنوعی در کشفهای نجومی آینده را فراهم آورد. بنیاد ملی علوم آمریکا پیشبینی کرده است که این مجموعه داده برای سالها جامعترین نقشه دوبعدی آسمان باقی بماند؛ نقشهای که شاید سرنخهایی تازه درباره سرنوشت نهایی جهان در خود پنهان کرده باشد.
