به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، این هشدار در حالی مطرح شده که ژنرال سر ریچارد نایتون، رئیس ستاد ارتش بریتانیا، گفته است کشور به دلیل تهدیدهای ناشی از روسیه، در ۳۵ سال دوران خدمت نظامی او در یکی از «خطرناکترین» مقاطع قرار دارد.
اما تهدید مورد اشاره الزاما به معنای حرکت تانکهای روسی به سوی لندن نیست. مارگارت مکمیلان، مورخ و نویسنده کتاب «جنگ: درگیریها چگونه ما را شکل دادند؟»، معتقد است خطرهای مهمتر میتواند در حوزه جنگهای نامتقارن و سایبری باشد؛ از قطع کابلهای ارتباطی در بستر اقیانوس گرفته تا حمله به سامانههایی که بخش بزرگی از زندگی روزمره به آنها وابسته است.
جامعهای که جنگ را از یاد برده است
بریتانیا حدود ۸۰ سال است جنگی را در خاک خود تجربه نکرده و همین مسئله این پرسش را ایجاد کرده که آیا جامعه این کشور از نظر روانی و اجتماعی برای یک بحران بزرگ آماده است یا نه.
مکمیلان معتقد است مردم اروپا طی دهههای گذشته به این تصور عادت کردهاند که صلح وضعیت طبیعی و دائمی است. به گفته او، جنگ اکنون دوباره به واقعیتی نزدیکتر از آنچه بسیاری ترجیح میدهند تصور کنند، تبدیل شده است.
بیشتر بخوانید:
دونالد ترامپ بازگشت شاهزاده را «بی احترامی» به آمریکا دانست!
جسد شاهزاده سعودی در هتل لوکس لندن پیدا شد | علت مرگ؟ مصرف زیاد!
شاه انگلیس به دنبال استخدام ادمین! | کارمند شاه چقدر حقوق میگیرد؟
عکس فاجعه ملکه روی سکههای جدید | یک فاجعه بصری
سر ریچارد شیرف، ژنرال بازنشسته بریتانیایی و معاون پیشین فرمانده عالی نیروهای متفقین ناتو در اروپا، وضعیت امروز را با فضای پیش از جنگ جهانی اول مقایسه میکند؛ دورهای که درباره جنگ صحبت میشد، اما ورود واقعی به یک جنگ بزرگ همچنان دور از ذهن به نظر میرسید.
تجربه تلخ جنگ جهانی
جنگ جهانی اول نگاه اروپا به جنگ را برای همیشه تغییر داد. در بریتانیا، از هر هشت مردی که به خدمت اعزام شدند، یک نفر در جبهههایی مانند فرانسه و فلاندر، بینالنهرین و گالیپولی کشته شد. هزاران یادمان جنگ در سراسر کشور نیز یادآور تلفات گسترده آن دوران است.
به گفته مکمیلان، تجربه جنگ جهانی اول نشان داد جنگ مدرن تا چه اندازه ویرانگر است و تصور جنگ بهعنوان یک ماجراجویی قهرمانانه پس از آن دیگر به شکل گذشته بازنگشت.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند اروپا پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، بیش از حد از تهدید روسیه فاصله گرفت. اندرو میختا، استاد مطالعات راهبردی، میگوید بسیاری از کشورهای اروپایی نهتنها از نظر نظامی، بلکه از نظر ذهنی نیز برای رویارویی با بحران آماده نیستند.
فنلاند؛ الگویی برای آمادگی
در مقابل، کشورهایی مانند سوئد و فنلاند رویکرد متفاوتی در پیش گرفتهاند. فنلاند با جمعیتی حدود ۵.۵ میلیون نفر، ۲۳ هزار نیروی نظامی حرفهای دارد، اما حدود یک میلیون نیروی ذخیره آموزشدیده نیز در اختیار دارد و میتواند در مدت کوتاهی حدود ۲۸۰ هزار نیروی ذخیره را بسیج کند.
این کشور همچنین برای مردان خدمت اجباری نظامی دارد و پس از پایان خدمت، افراد به نیروهای ذخیره میپیوندند. علاوه بر این، بیمارستانها، شرکتهای زیرساختی و دیگر نهادهای حیاتی برای شرایط بحرانی از قبل وظایف مشخصی دارند.
فنلاند در سال ۲۰۲۵ حدود ۲.۵ درصد تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع کرد؛ این رقم برای بریتانیا ۲.۳ درصد بود.
آیا بریتانیا به سربازی اجباری نیاز دارد؟
سر ریچارد شیرف معتقد است ارتش ۷۰ هزار نفری بریتانیا برای نوع جنگی که ممکن است کشور با آن مواجه شود، کافی نخواهد بود و بدون نوعی نظام خدمت اجباری، افزایش ظرفیت دفاعی دشوار است.
او مدل نروژ را نیز قابل بررسی میداند؛ جایی که جوانان پس از پایان مدرسه برای خدمت نظامی ثبت میشوند و دورهای آموزشی را پشت سر میگذارند.
با این حال، پیام اصلی مقامهای بریتانیایی فعلاً دعوت به آمادهسازی جامعه برای بحران است: ذخیره آب و مواد غذایی، افزایش تابآوری عمومی و آمادگی برای اختلالهایی که ممکن است ناشی از جنگ، حملات سایبری یا سایر تهدیدهای امنیتی باشد.
