به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
رضا طلایینیک در جمع روحانیون استان البرز گفت: در سالروز آغاز جنگ تحمیلی اول هستیم و مقایسه این جنگ با جنگهای تحمیلی دوم و سوم میتواند تفاوت الگوها، اهداف و شیوههای مواجهه دشمن با جمهوری اسلامی ایران را برای نسل جوان تبیین کند.
وی افزود: یکی از اهداف اصلی دشمن در هر سه مقطع، سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران بود. هدف دیگر، تجزیه ایران بود که اگرچه جغرافیای هدفگذاری دشمن در دورههای مختلف تفاوت داشت، اما اصل هدف در هر سه جنگ دنبال شد.
طلایینیک گفت: دشمنان از همان ابتدای انقلاب اسلامی، از الهامبخشی این انقلاب و شکلگیری الگویی مستقل در منطقه احساس خطر میکردند و در جنگهای اخیر نیز تلاش کردند قدرت منطقهای جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت را تضعیف کنند.
طلایینیک ادامه داد: اهداف ژئوپلیتیکی و تلاش برای تأثیرگذاری بر موقعیت راهبردی ایران در منطقه، بهویژه با توجه به اهمیت انرژی و موقعیت خلیج فارس و تنگه هرمز، از دیگر محورهای مشترک این جنگها بوده است.
وی افزود: در جنگهای تحمیلی دوم و سوم، اهداف جدیدی نیز به اهداف گذشته اضافه شد که از جمله آنها میتوان به تضعیف توان هستهای صلحآمیز، قدرت موشکی، قدرت منطقهای و توان دریایی جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد.
طلایینیک گفت: اگرچه جنگ برای کشور هزینه و آسیبهایی به همراه داشت، اما دشمن نتوانست به اهداف اصلی و راهبردی خود دست پیدا کند و در مقابل، جمهوری اسلامی ایران نیز هزینههایی را به دشمن تحمیل کرد.
او گفت: در جنگ تحمیلی اول، رژیم بعث عراق از حمایت گسترده کشورهای منطقه، غرب و شرق برخوردار بود و بر اساس برخی برآوردها، دهها کشور به شکل مستقیم یا غیرمستقیم از رژیم بعث حمایت میکردند.
وی افزود: در جنگهای اخیر، ماهیت و گستره پشتیبانی از دشمن تغییر کرده است؛ بهگونهای که علاوه بر حضور مستقیم دو دشمن اصلی، ظرفیتهای سرزمینی و امکانات برخی کشورهای منطقه و کشورهای غربی نیز در اختیار آنها قرار گرفت.
طلایینیک بیان کرد: در آغاز جنگ تحمیلی هشتساله، دشمن بر ضعف نظام سیاسی نوپای جمهوری اسلامی، اختلافات داخلی، شرایط نامناسب نیروهای مسلح و وابستگی نظامی کشور حساب کرده بود و تصور میکرد ایران در مدت کوتاهی شکست خواهد خورد.
وی ادامه داد: در جنگهای اخیر نیز دشمن بر شکاف میان مردم و حاکمیت، برخی نارضایتیهای اقتصادی و اجتماعی، آسیبپذیریهای داخلی و آثار جنگ شناختی حساب باز کرده بود، اما در محاسبات خود نقش ایمان، ولایت و رهبری، روحیه جهادی نیروهای مسلح و مقاومت مردم را بهدرستی لحاظ نکرد.
او گفت: جنگ هشتساله عمدتاً زمینپایه و کلاسیک بود و نیروی انسانی و رزمنده محور اصلی میدان محسوب میشد، اما در جنگهای اخیر، فناوری و تخصص نقش تعیینکنندهای پیدا کرد.
طلایی نیک افزود: جنگهای اخیر، جنگ فناوری، جنگ متخصصان و جنگ ترکیبی بود؛ بهگونهای که علاوه بر میدان نظامی، حوزههای اجتماعی، اقتصادی، رسانهای و شناختی نیز به میدانهای اصلی تقابل تبدیل شدند.
وی اظهار کرد: شدت آتش، سرعت عملیات، گستره جغرافیایی درگیری، نوع تسلیحات و استفاده از فناوریهای جدید در جنگهای اخیر با جنگ هشتساله قابل مقایسه نیست.
طلایینیک تصریح کرد: در جنگهای اخیر، دشمن تلاش کرد همزمان با فشار نظامی، فشار اقتصادی و جنگ شناختی را نیز فعال کند و با ایجاد نارضایتی و اختلال در اداره کشور، جامعه را از درون تحت تأثیر قرار دهد.
او گفت: بخشی از توانمندیهای راهبردی نیروهای مسلح در سالهای گذشته در محیطهای امن و زیرساختهای زیرزمینی مستقر شده و همین موضوع باعث شد بخشی از محاسبات دشمن درباره توان دفاعی و ظرفیت تولید تسلیحات جمهوری اسلامی ایران محقق نشود.
طلایینیک در پایان با تأکید بر ضرورت تقویت همزمان قدرت دفاعی و ظرفیت داخلی کشور گفت: جمهوری اسلامی ایران برای حفظ بازدارندگی خود نیازمند افزایش تابآوری در حوزههای مختلف است.
وی خاطرنشان کرد: قدرت نظامی زمانی اثربخشی بیشتری خواهد داشت که در کنار آن، اقتصاد، زیرساخت، انرژی، فرهنگ، رسانه و سرمایه اجتماعی نیز از تابآوری کافی برخوردار باشند.
او ادامه داد: امروز تبیین واقعیتهای میدان، افزایش آگاهی جامعه، تقویت امید، تبیین دستاوردها و در عین حال شناخت دقیق آسیبپذیریها، از وظایف مهم مجموعههای فرهنگی، تبلیغی و رسانهای کشور است.
طلایی نیک تأکید کرد: تجربه جنگهای تحمیلی نشان داده است که دشمن زمانی در محاسبات خود دچار خطا میشود که قدرت ایمان، رهبری، انسجام ملی، ظرفیت علمی و مقاومت مردم را نادیده بگیرد.
او گفت: اگرچه دشمن در این جنگها با اهداف جدید و بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته وارد میدان شد، اما در هیچیک از اهداف راهبردی خود به نتیجه نرسید و جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر ایمان، توان دفاعی بومی و ظرفیتهای فناورانه، از این آزمون نیز سربلند بیرون آمد.
