به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
روزنامه اطلاعات نوشت: «سفر اخیر رئیس دولت تلآویو به امارات را باید یک باج بزرگ به نتانیاهو قلمداد کرد و توطئهای تازه علیه ایران که ممکن است دامنه تنش و جنگی تازه را بر ضد ایران شعلهور کند.
پس از حضور بینتیجه بنیامین نتانیاهو در اجلاس سازمان ملل متحد، او به کشورش بازگشت تا انتخابات کنست در هفتههای نزدیک برگزار شود. نشانههای آماری حاکی از شکست ائتلاف راست افراطی و سقوط دولت اوست. اگر نتواند ۶۱ رأی لازم برای ائتلاف و تشکیل مجدد دولت را به دست آورد، طبعاً طبق رأی دیوان کیفری اسرائیل راهی زندان خواهد شد.
پس نتانیاهو احتمالا نیازمند یک ماجراجویی تازه خواهد بود و یا یک سناریو که با آن، خود را ناجی مردم اسرائیل و سپر بلای شهروندان نشان دهد. حکام امارات در چنین انزوایی از نتانیاهو استقبال کرده و او را وارد مذاکره و نقشهای کردهاند که باید نسبت بدان هشیار بود و تمام احتمالات را سنجید.
آمریکای ترامپ، قصد دارد ایران را در محاصره دریایی و هوایی و تحت فشار اقتصادی و سیاسی شدید، همراه با تبلیغات گسترده، وادار به تسلیم شدن یا پذیرش شروط این کشور نماید. اما اهداف اسرائیل فراتر است و همه میدانیم که ایده تضعیف یا تجزیه ایران، همواره برای رهبران و مدیران و استراتژیستهای صهیونیست، در دستور کار قرار داشته است.
امارات متحده عربی البته انگیزههای دیگری هم دارد و آن را میتوان در هفت مورد برشمرد:
۱– تبدیل شدن به قدرت اول اقتصادی و دروازه مالی و پولی خاورمیانه
۲– تضعیف هژمونی ایران به مثابه یک قدرت اقتصادی، جغرافیایی و نظامی
۳– داشتن دست برتر در رقابت با عربستان و شرکای عرب آن کشور
۴– اشغال جزایر سهگانه و بیش از آن، با تحریک اسرائیل به یک حمله ویرانگر و واردکردن ایالات متحده در جنگ با ایران
۵– وابسته ساختن اقتصاد ایران از نظر کالا و ارز به دبی و شارجه و دیگر شهرها و بنادر امارات
۶– دورساختن ترکیه و پاکستان از منطقه وعدم مشارکت گسترده اقتصادی و نظامی آن کشورها در منطقه عربی خلیجفارس و دریای سرخ
۷– کاهش نقش قطر و فلسطین و دورساختن مسائل جنبش فلسطینی از همسایگی خود و درگیر نشدن در دردسرهای احتمالی نظامی، امنیتی و مالی آن
به این ترتیب، ممکن است پایگاه سوم اسرائیل، پس از سلیمانیه در عراق و باکو در جمهوری آذربایجان، از شمال و غرب ایران، در جنوب هم تثبیت شود. این پایگاه میتواند مقر فرماندهی موساد علیه ایران و متحدان در ساختار مقاومت باشد. کما اینکه هم اکنون بحث اتحادیه نظامی گسترده برای حمله به حوثیهای یمن و جلوگیری از پیشروی آنان، سپس بازپسگیری مناطق فتح شده، مطرح است.»
