پدر، عشق، پسر

مصطفای عزیز
امید است سالم و شاد و در آن محیط صفا و خلوص، غرق ذکر و توجه و سرگرم خودسازی باشی.

البته لطف خدا شامل حال تو است مثل همیشه، و انشاء‌الله بیشترین استفاده را خواهی برد.

نامۀ تو را بعد از برگشتن از مشهد دیدم، ظاهراً تاریخ ۲۷ تیر را داشت.

اقامت من در مشهد هفت روز بود، نیمی به کار فشرده و نیمی به استراحت گذشت. جای تو در هر دو قسمت خالی بود، بچه‌ها را با خود به نیشابور و سبزوار بردم تا آیات و برکات الهی را در اجتماعات بزرگ و پرشور مردم ببینند و عظمت مردم را که رشحه‌ئی از قدرت خدا است درک کنند.

درباره‌ی خطّ و ربط سیاسی مواظب باش در دام بحث و مجادله نیفتی که نه دنیا دارد نه آخرت. گاه کلمه‌ئی ارشادی بی هر تعریض و تصریحی علیه این و آن بد نیست، مشروط بر آنکه امید ثمری باشد و الّا فلا.

اطرافیان را به تقوا و ورع و عبادت و یاد دعوت کن البته با توجه به این درس که کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم.

ترا به خدای عزیز حکیم می‌سپارم.

در مورد توصیه‌ی مطالعه و کتاب، قدری توضیح بیشتر بده تا انشاء‌الله بفهمم چه باید کرد.