به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
اوریون هنگام ورود به جو زمین، با سرعتی حدود ۴۰ هزار کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کرد؛ سرعتی نزدیک به ۳۵ برابر سرعت صوت! در این مرحله، فضاپیما باید حرارت فوق‌العاده شدیدی را تحمل می‌کرد؛ زیرا لایه‌ای از پلاسمای بسیار داغ در اطراف کپسول شکل گرفت که باعث قطع موقت و برنامه‌ریزی‌شده ارتباطات شد.
سپر حرارتی اوریون از ۱۸۶ بلوک ماده‌ای مخصوص ساخته شده و بخش بزرگی از این گرما را جذب کرد و با فرسایش کنترل‌شده، آن را از فضاپیما دور ساخت؛ درحالی‌که سرعت اوریون به‌شدت کاهش می‌یافت.
پس از عبور از جو، مجموعه‌ای متشکل از ۱۱ چتر نجات وارد عمل شد و سرعت فضاپیما را پیش از برخورد با سطح اقیانوس به حدود ۳۲ کیلومتر بر ساعت رساند تا کپسول سرانجام در اقیانوس آرام فرود بیاید.
مأموریت آرتمیس ۲ چهار فضانورد را به سفری در اطراف ماه و بازگشت به زمین برد و به این ترتیب، نخستین پرواز سرنشین‌دار به مدار ماه در ۵۰ سال اخیر را رقم زد.
