درگذشت اکبر عبدی، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران، برای بسیاری از مردم و دوستداران هنر تلخ و باورناپذیر است. این بازیگر محبوب که با نقشآفرینیهای فراموشنشدنیاش لبخند را بر لب میلیونها نفر نشاند، سالها پیش در گفتوگویی با علی ضیا، از مرگ با نگاهی متفاوت و آرام سخن گفته بود؛ صحبتهایی که حالا پس از درگذشتش دوباره در فضای مجازی دستبهدست میشود.
عبدی در آن برنامه با صراحت گفته بود: «بعد از مرگم ناراحت نباشید، نگران من نباشید؛ شادی کنید و آواز بخوانید.» او سپس با اشاره به اصالت اردبیلی و ترکیزبان بودن پدرش، شعری و آوازی ترکی اجرا کرد؛ اجرایی گرم و دلنشین که با شوخطبعی همیشگیاش فضای برنامه را سرشار از خنده و صمیمیت کرد و نشان داد حتی هنگام صحبت از مرگ نیز نگاهش به زندگی، امید و لبخند بود.
اکنون با خاموش شدن صدای این اسطوره کمدی، آن جملات بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا کردهاند. اکبر عبدی رفت، اما خاطره نقشهای ماندگار، خندههای صمیمانه و نگاه متفاوتش به زندگی و مرگ برای همیشه در حافظه مردم ایران باقی خواهد ماند؛ هنرمندی که تا آخرین لحظه نیز دوست داشت به جای اشک، لبخند بر چهره مردم بنشیند.
اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان دوران کودکی به بازیگری علاقهمند بود و در سال ۱۳۵۱ همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا نخستین گامهای خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی فعالیت حرفهای خود را با حضور در گروههای تئاتری آغاز کرد و در سال ۱۳۵۹ با تلهتئاتر «سنجابها» برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او سپس با سریال «مثلآباد» به تلویزیون راه یافت و در سال ۱۳۶۳ با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. همان سال نیز با حضور در مجموعه خاطرهانگیز «بازم مدرسهام دیر شد» به شهرت فراوانی رسید و خیلی زود به یکی از محبوبترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سالها با بیماری کلیوی دستوپنجه نرم کرد و پس از انجام عمل پیوند کلیه، بارها از شرایط جسمانی خود سخن گفته بود. او چندی پیش نیز به دلیل وخامت حال جسمانی در بیمارستان بستری شد و پس از بهبود نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی شامگاه جمعه دوم مرداد ۱۴۰۵، حدود ساعت ۲۰، در منزل خود دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوگ فرو برد. با درگذشت او، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران از میان ما رفت؛ هنرمندی که دههها با نقشهای بهیادماندنی و بازیهای درخشانش لبخند را بر لب میلیونها ایرانی نشاند و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد ماند.
