دومین برد متوالی مقابل پرسپولیس برای آنکه خیلیها از یاد ببرند شکست ۲-۰ دو فصل گذشته مقابل پرسپولیس را. البته دیشب دروازه بیرانوند چندان مورد تهدید قرار نگرفت و خط دفاعی تراکتور و مجموعه این تیم مانع از تکرار دو نمایش قبلی پرسپولیس شد. اما به هر حال برای علیرضا بیرانوند این یک برد عادی نیست و معنا و مفهوم خاص خود را دارد.
بیرانوند سومین فصل حضورش در تراکتور را پشت سر میگذارد. او در پرسپولیس چهار فصل و سپس دو فصل دروازهبانی کرد و حالا میرود تا رکوردها را جابجا کند. البته به شرطی که بتواند مدت سربازی خود را تمدید کند وگرنه باید به یک تیم نظامی ملحق شود. البته برای بیرانوند همه چیز به یک انتخاب پرریسک بستگی خواهد داشت. اینکه قبل از ۴ شهریور به یک تیم نظامی برود یا تا ۳۱ شهریور صبر کند تا شاید تراکتور بتواند اعزام او را عقب بیاندازد.
نکته جالب اینکه او در پایان مسابقه با پرسپولیس یک سلام نظامی هم داد که در میان شایعات سربازی او، پیام جالب و دو پهلو را در خود دارد. اینکه به دوره جدید فوتبال خود سلام میکند یا شاید هم خود را سرباز تراکتور میداند؟ شاید هم هردو. به هر حال این موضوعی است که در ۴۸ ساعت آینده معلوم خواهد شد.
علیرضا بیرانوند با این پیروزی یک رقیب دیگر خود را هم شکست داد. بعد از سیدحسین، پیام نیازمند هم مقابل بیرو بازنده شد که البته بیرانوند این برد را مدیون دانیال ایری و تومیسلاو اشتراکالی خواهد بود که گل پیروزی را ساختند.
جدایی بیرانوند اگر به مرحله عمل برسد یک فقدان بزرگ برای تراکتور خواهد بود چرا که او از لحاظ ذهنی هم بازیکنان تیم را به جلو هدایت میکرد. در دقیقه ۸۷ صدای او در استادیوم پیچید. اینکه میگفت اسکوربورد را نگاه کنید، بدوید، حالا لحظه آخرین تلاش است. برای بازیکنان تراکتور این شاید مشوق نهایی برای حملهای بود که سرنوشت مسابقه را تعیین کرد.
این پیام علیرضا بیرانوند. اینکه از بازیکنان تراکتور خواست تا به جلو بروند و اینکه یک صدای آشنا در آن لحظه به گوش بازیکنان تیم رسید، همان نقطه تفاوت و تمایز او با دیگران است. این برونگرایی و انرژی تمام نشدنی و این ارتباط منحصر به فرد با همبازیان، چیزی است که شاید بتوان نامش را ارزش افزوده علی بیرو نامید. همان چیزی که تراکتور برای جذب آن به جنگ پرسپولیس رفت و برای حفظش دست به دامن نظام وظیفه شده است.
