در این مستند زیرخاکی، به اعماق افتتاحیه جشنواره فیلمهای اجتماعی آبادان در سال ۱۳۷۹ سفر میکنیم. این ویدیو صرفاً یک تکه فیلم قدیمی نیست، بلکه تونل زمانی است به دورانی که سینمای ایران در اوج پویایی خود بود و نسلهای مختلف بازیگران، از چهرههای محبوب دهه ۶۰ تا ستارگان نوظهور دهه ۷۰، شانه به شانه هم برای هنر این سرزمین قدم برمیداشتند.
در نگاه اول، چهره پرانرژی و جوان امین حیایی خودنمایی میکند؛ بازیگری که در آن سالها پلههای شهرت را به سرعت طی میکرد و حالا تماشای او در ۲۶ سال پیش، حس غریب و جذابی از گذر زمان را به ما یادآوری میکند. اما داستان این ویدیو زمانی غمانگیز و در عین حال ستودنی میشود که چشممان به لبخندهای بیتکرار خسرو شکیبایی و چهره معصوم عسل بدیعی میافتد؛ عزیزانی که امروز دیگر در میان ما نیستند، اما قابِ نگاه و جادوی تصویرشان در تاریخ سینما ابدی شده است.
این فضای صمیمی خوزستان در آن سال، نمادی از دوران طلایی پیوند مردم، سینما و هنرمندان بود. تماشای این تصاویر قدیمی و به اشتراک گذاشتن این حجم از خاطرات ناب، فراتر از یک سرگرمی ساده، ادای احترامی است به نسلی که با تمام وجود برای سینمای ایران خاطره ساختند و آثاری خلق کردند که هنوز هم پس از سالها، تپش قلبمان را تندتر میکند.
