به گزارش خبرفوری، نودا در ایستگاه «مینامی فوناباشی» در استان چیبا حاضر شد و در ساعات شلوغی صبح، تراکتهای سیاسی میان مسافران توزیع کرد. برنامه رسمی او نشان میداد این فعالیت از ساعت ۶:۳۰ تا ۸:۳۰ صبح ادامه داشته و هدف آن حمایت از حوزه انتخابیه محلی بوده است.
موضوعات مطرحشده در این تراکتها شامل مسائلی مانند بیمه در برابر حوادث و بلایای طبیعی، حمایت از کودکان و اصلاحات در سطح استان چیبا بود.
این عادت نودا به سال ۱۹۸۶ بازمیگردد؛ زمانی که او هنوز وارد عرصه سیاست ملی نشده بود. یک سال بعد به عضویت مجلس استانی چیبا درآمد و در سال ۱۹۹۳ راه خود را به مجلس نمایندگان ژاپن باز کرد.
بیشتر بخوانید:
نخست وزیر ژاپن: آنقدر تنها هستم که با یک سوسک دوست شدم
روایت یک بدکاره از پشت پرده قدرت | نخستوزیر چگونه در دام رسوایی یک زن افتاد؟
قتل یا خودکشی؟ مرگ مشکوک زن جوان فیلمهای منشوری | عکس
آزار موهای پا! | چرا سیاست توکیو در مورد شلوارکها جنجالی شده است؟
نودا بعدها به مقام وزیر دارایی رسید و در سپتامبر ۲۰۱۱ نخستوزیر ژاپن شد. دوران نخستوزیری او تا دسامبر ۲۰۱۲ ادامه داشت. با این حال، پایان حضورش در دفتر نخستوزیری به معنای کنار گذاشتن ارتباط مستقیم با مردم نبود. او همچنان صبحهای زود در ایستگاههای قطار حاضر میشود و به جای سخنرانیهای رسمی، به پخش تراکت و گفتوگو با شهروندان ادامه میدهد.
نودا که دوران رشد خود را در چیبا گذرانده، فعالیت سیاسیاش را تا حد زیادی بر تماس مستقیم با رأیدهندگان بنا کرده است. ورودی ایستگاههای قطار نیز به یکی از مکانهای ثابت او برای ارتباط با مردم تبدیل شده است.
حضور اخیر او در ایستگاه مینـامی فوناباشی از این جهت جالب توجه بود که بسیاری از مسافران با او همانند یک سیاستمدار محلی برخورد کردند. برخی او را شناختند و تراکتهایش را گرفتند، اما برخی دیگر بدون توجه خاصی از کنار او عبور کردند؛ گویی حضور نخستوزیر سابق کشور در میان جمعیت صبحگاهی اتفاقی کاملا عادی است.
تراکتپخشکردن و خوشامدگویی به مردم در ایستگاهها از شیوههای شناختهشده فعالیت سیاسی و ارتباط با حوزههای انتخابیه در ژاپن است. با این حال، برای نودا، این کار به عادتی نزدیک به چهار دهه تبدیل شده است.
او حتی پس از رسیدن به بالاترین مقام سیاسی کشور و سالها پس از ترک آن، همچنان به ایستگاههای قطار بازمیگردد؛ رفتاری که تصویری متفاوت از سیاستمداران در بالاترین سطوح قدرت ارائه میدهد: سیاستمداری که بخش قابل توجهی از فعالیت روزمره خود را نه پشت درهای بسته، بلکه در میان مسافران و در ورودی ایستگاههای قطار میگذراند.
