به گزارش خبرفوری، گزارشهای اخیر نشان میدهند که شمار فزایندهای از نوجوانان بریتانیایی ارتباط فیزیکی خود را با دوستان و جامعه به حداقل رساندهاند؛ تا جایی که برخی از آنها تنها یکبار در ماه از خانه خارج میشوند. این انزوای بیسابقه، زنگ خطری جدی را برای سلامت روان و آینده شغلی این نسل به صدا درآورده است.
کاتالیزورهای خلوتگزینی
امروزه اتاق خواب دیگر صرفا محلی برای استراحت نیست، بلکه به یک جهان موازی تبدیل شده است؛ قلمرویی مجهز به تلفنهای هوشمند، بازیهای آنلاین، شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای پخش فیلم که تمامی نیازهای ارتباطی، تحصیلی و سرگرمی نوجوان را در خود جای داده است. با این فناوریها، دیگر نیازی به خروج از خانه احساس نمیشود.
بیشتر بخوانید:
بازیگر مشهور در عروسیاش سیگار پخش میکند | چرا نسل زد اینقدر به سیگار علاقه دارد؟
نسل زد در سن پدرانشان درآمد بیشتری از آنها دارند!
انقراض اتو | چرا مردم از اتو کردن لباسهایشان دست کشیدند؟
اما کارشناسان تأکید دارند که این انزوا فقط ناشی از جذابیت دنیای دیجیتال نیست. اضطراب اجتماعی، فشارهای درسی، نگرانیهای اقتصادی و البته تجربه قرنطینههای طولانیمدت دوران کرونا، نقش مهمی در این بحران داشتهاند. بسیاری از نوجوانانی که در حساسترین سالهای رشد خود مجبور به خانهنشینی شدند، هرگز نتوانستند به جریان عادی زندگی اجتماعی بازگردند و اکنون تعاملات حضوری برای آنها به کابوسی اضطرابآور تبدیل شده است.
از انزوای خانوادگی تا پدیده «هیکیکوموری»
روایت والدین از این وضعیت نگرانکننده است؛ فرزندانی که روزها از اتاق خود بیرون نمیآیند، حتی برای صرف غذا کنار خانواده حاضر نمیشوند و تمام مکالماتشان به پیامرسانها خلاصه میشود. روانشناسان هشدار میدهند که این روند، یک «چرخه معیوب» ایجاد میکند: هرچه نوجوان بیشتر منزوی شود، مهارتهای ارتباطی او ضعیفتر و بازگشتش به جامعه دشوارتر میگردد که این خود به افسردگی و انزوای بیشتر میانجامد.
این پدیده شباهت زیادی به اختلال «هیکیکوموری» در ژاپن دارد؛ اصطلاحی که برای توصیف افرادی به کار میرود که ماهها یا سالها خود را در خانه حبس میکنند. اگرچه همه نوجوانان بریتانیایی به این مرحله حاد نرسیدهاند، اما الگوهای رفتاری مشابه نشان میدهد که بریتانیا با بحرانی جدی مواجه است.
بنبست تحصیلی و شغلی نسلی منزوی
آمارهای رسمی دولت بریتانیا نیز عمق بحران را تأیید میکنند. هماکنون شمار جوانانی که نه در حال تحصیل هستند، نه شغلی دارند و نه آموزش خاصی میبینند، به مرز یک میلیون نفر نزدیک شده است. کارشناسان معتقدند مشکلات سلامت روان و انزوای اجتماعی، مانع اصلی ورود این جوانان به بازار کار است.
حل این بحران صرفا با قطع اینترنت یا ممنوعیت گوشیهای هوشمند ممکن نیست. بریتانیا نیازمند یک استراتژی ملی برای تقویت فضاهای ورزشی، تفریحی و حمایتی است تا تعاملات حضوری را دوباره برای نوجوانان جذاب کند. در این میان، والدین نیز باید بدون سرزنش، ارتباط عاطفی خود را با فرزندان حفظ کنند و در صورت نیاز از متخصصان کمک بگیرند. در غیر این صورت، بریتانیا به زودی با نسلی روبرو خواهد شد که در دنیای مجازی غولآسا، اما در دنیای واقعی کاملا ناتوان و منزوی است.
