به گزارش خبرفوری، رایان ایزلی، مربی ۳۷ ساله و صاحب مرکز نگهداری ببرها، در حالی که در حال اجرای برنامهای آموزشی برای بازدیدکنندگان بود، هدف حمله ناگهانی ببری قرار گرفت که خود او آن را از دوران تولگی بزرگ کرده بود. این حادثه خونین، نه تنها به زندگی این مربی پایان داد، بلکه در برابر چشمان بیدفاع همسر و دختر خردسالش رقم خورد.
واقعه در مرکز «گراولر پینز» رخ داد؛ جایی که ایزلی در حال تعامل با یکی از ببرهای تحت مراقبتش بود. به گفته تری پارک، کلانتر شهرستان چاکتاو، این حمله هیچ نشانه یا هشدار قبلی نداشت. ببر که سالها با ایزلی زندگی کرده بود، ناگهان به سمت او یورش برد و با گاز گرفتن شدید ناحیه گردن و شانه، مربی خود را از پا درآورد.
شدت جراحات چنان بود که نیروهای امدادی حتی پیش از رسیدن به محل، از مرگ قطعی ایزلی مطمئن بودند. تراژدی این حادثه زمانی دوچندان شد که مشخص گردید همسر و دختر کوچک ایزلی نیز در میان حاضران، شاهد لحظات وحشتناک این درگیری بودند. طبق گزارشها، پس از آنکه حیوان از پیکر بیجان مربی فاصله گرفت، همسر او در صحنهای طاقتفرسا وارد محوطه شد تا ببر را به قفس دیگری منتقل کند.
بیشتر بخوانید:
۱۵ فیل گوجهفرنگی خوردند و مُردند | کنیا بهم ریخت!
آزار و اذیت زننده اینفلوئنسر زن مشهور در استانبول
۹ ماه تحقیق برای حل پرونده قتل چهار گربه | رد گلولهها قاتل را لو داد؟
مردی شکار یک شیر شد | ببینید
سایه «پادشاه ببرها» بر صحنه جنایت
مرگ ایزلی، بازگشت دوباره بحثهای پرحاشیه پیرامون نگهداری از گربهسانان بزرگ در مراکز خصوصی آمریکا را به همراه داشت. سازمان حمایت از حقوق حیوانات با اشاره به پیشینه ایزلی، پیوند او را با «جو اگزاتیک»، چهره جنجالی مستند «پادشاه ببر»، تایید کرد. گفته میشود ایزلی برای توسعه کسبوکار خود با چهرههای شناختهشدهای چون اگزاتیک و بهاگاوان آنتل در ارتباط بوده است.
این ارتباط، حادثه را از یک مرگ کارگری ساده به یک بحث ساختاری در مورد امنیت و اخلاق تبدیل کرده است. فعالان محیطزیست بار دیگر هشدار دادند که تعامل مستقیم انسان با شکارچیان رأس هرم غذایی، حتی در صورت تربیت از بدو تولد، هرگز تضمینشدنی نیست.
پایان یک رؤیا و بازگشایی پروندههای اخلاقی
مرکز گراولر پینز در بیانیهای رسمی، ایزلی را مأموری وقفشده برای حفاظت از حیات وحش خواند و با ابراز تأسف عمیق، تمامی فعالیتهای خود را متوقف اعلام کرد. اما این مرگ، فراتر از یک «حادثه ناخواسته» است؛ این فاجعه یادآور این حقیقت تلخ است که غریزه وحشی در برابر آموزشهای انسانی، همیشه پیروز است. حالا با بسته شدن این مرکز، پرسشهای دشواری درباره ضرورت و ایمنی نمایش حیوانات وحشی در مراکز خصوصی، بار دیگر در رسانهها و محافل حقوق حیوانات طنینانداز شده است.
