استاد «محمد فارسی» چهره برجسته و تأثیرگذار عرصه شعر گیلکی، متولد سال ۱۳۱۸ در روستای شیجان از توابع خمام بود.
وی پس از سالها فعالیت در نظام آموزشی کشور و خدمت در آموزش و پرورش استان گیلان، در کسوت معلم بازنشسته شد و بخش قابل توجهی از عمر خود را صرف تعلیم و تربیت نسلهای مختلف کرد.
این شاعر فقید در کنار فعالیتهای آموزشی، حضوری مستمر و اثرگذار در حوزه ادبیات داشت و با سرودن اشعار به زبانهای گیلکی و فارسی، نقش مهمی در حفظ و گسترش ادبیات بومی ایفا کرد.
فارسی بهعنوان یکی از نوگرایان و پیشگامان شعر گیلکی شناخته میشود که با نگاهی نو، مضامین بومی را در قالبهای ادبی معاصر بازآفرینی کرد.
از جمله آثار منتشر شده وی میتوان به مجموعه شعر «نسیم نرم آواز» اشاره کرد که در سال ۱۳۷۵ به چاپ رسید و مورد توجه علاقهمندان به ادبیات محلی قرار گرفت.
این اثر نمونهای از تلاشهای او در پیوند میان سنت و نوگرایی در شعر گیلکی است.
درگذشت این شاعر پیشکسوت، ضایعهای برای جامعه ادبی کشور بهویژه اهالی فرهنگ و هنر استان گیلان محسوب میشود؛ چهرهای که با تعهد فرهنگی و نگاه هنرمندانه خود، سهمی ماندگار در اعتلای ادبیات بومی بر جای گذاشت.
