صنعت فولاد در اقتصاد امروز ایران، فقط یک صنعت بزرگ نیست؛ یکی از ستونهای تولید، صادرات، اشتغال و ارزآوری کشور است. فولاد، حلقه اتصال معدن، انرژی، حملونقل، ساختوساز، صنایع پاییندستی و پروژههای عمرانی است و هر اختلال در آن، به سرعت در بخشهای دیگر اقتصاد خود را نشان میدهد.
جایگاه ایران در میان تولیدکنندگان مهم فولاد جهان و صادرات چند میلیارد دلاری زنجیره فولاد در سالهای اخیر نشان میدهد که این صنعت، یکی از معدود مزیتهای جدی اقتصاد غیرنفتی کشور به شمار میرود. از همین رو، پس از جنگ اخیر و آسیبهایی که به برخی زیرساختهای صنعتی وارد شد، ضرورت حمایت از فولاد بیش از گذشته معنا پیدا کرده است.
خسارت دشمن به زیرساختهای صنعتی سنگین بود، اما واقعیت این است که تداوم محدودیتهای انرژی میتواند خسارتی آرامتر، فرسایندهتر و حتی سنگینتر بر صنعت فولاد تحمیل کند. دشمن با حمله نظامی به دنبال کند کردن چرخ تولید بود؛ اما اگر پس از آن، صنایع فولادی با محدودیتهای شدید برق و گاز مواجه شوند، نتیجه اقتصادی آن میتواند در همان مسیر قرار گیرد: کاهش تولید، افت صادرات، از دست رفتن بازارهای منطقهای، کاهش درآمد ارزی و تضعیف اشتغال. در صنعت فولاد، توقف تولید فقط توقف یک خط نیست؛ توقف زنجیرهای از ارزشآفرینی است.
