به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
اینکه باید منتظر زلزله بزرگی در شرق تهران باشیم از منظر علم میانمدت و بلندمدت زمینشناسی دارای دو جنبه است، از نظر پتانسیل لرزهزایی که از نظر علمی، گسل مشا توانایی تولید زلزلهای با بزرگای بیش از ۷ را دارد.
با توجه به اینکه از آخرین زلزله بزرگ این گسل (۱۸۳۰ میلادی) حدود ۱۹۶ سال میگذرد، این گسل در مرحله تنش بحرانی قرار دارد ولی هنوز در حال حاضر هیچ ابزاری برای تعیین زمان دقیق وقوع زلزله (ساعت، روز یا ماه) وجود ندارد.
وقوع زلزلههای ۴ ریشتری اخیر در ۲۸ فروردین و ۲۲ اردیبهشت در پردیس نشان از تخلیه انرژی دارد. ولی این لرزهها نشانهای از ناپایداری در پهنهای وسیعتر نیز می تواند، باشد که مقدمه رویداد بزرگتری است.
همچنین، برخی معتقدند فعالیتهای ماگمایی قله دماوند با ایجاد تغییر در فشارهای منفذی، باعث تحریک گسلهای اطراف می شود. این مساله هنوز ثابت نشده و احتیاج به تحقیقات بیشتری دارد.
