ارواح پنج ابرنواختر، این تصویر خارقالعاده را تسخیر کردهاند.
به نقل از ناسا، این تصویر در «رصدخانه اوکایمدن»(Oukaïmeden Observatory) واقع در مراکش با تقریباً ۲۰۰ ساعت رصد به دست آمده است و بخش بزرگی از آسمان معادل مساحت ۱۰۰۰ ماه کامل که روی هم چیده شدهاند را در صورت فلکی «ارابهران»(Auriga) نشان میدهد.
از چپ به راست، پنج بقایای ابرنواختر که در سراسر میدان دید قابل مشاهده هستند عبارتند از G181.۱+۹.۵، G182.۴+۴.۳، G179.۰+۲.۶، G180.۰-۱.۷ و G178.۲-۴.۲. آنها در تصویر همراه با خوشه باز M37 و «سحابی بچه قورباغه»(Tadpole Nebula) برجسته شدهاند.
با گسترش هر انفجار در فضا، پوستهای روبهرشد از گازِ فشرده و ساختارهای رشتهای ظریف ایجاد شد که به ترتیب با رنگهای قرمز (هیدروژن) و آبی (اکسیژن) نشان داده شدهاند. این انفجارهای ستارهای باستانی به طور مستقل رخ دادهاند. آنها در فواصل گوناگونی تا حدود چند هزار سال نوری از زمین قرار دارند و قدمت آنها تا دهها هزار سال تخمین زده شده است. انسانهای اولیه ممکن است آنها را به عنوان ستارههای جدید درخشانی دیده باشند که در طول هفتهها یا ماهها محو میشدند.
