به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
این شاعر ۳۱ساله به دیدگاههای رادیکال و حمایت از جنبشهای هنری آوانگارد و افراطی شهرت داشت، اما پیشینه زندگیاش در هالهای از ابهام بود. امروزه اعتقاد بر این است که او در رم به دنیا آمده و در ایتالیا بزرگ شده است. آپولینر در ۲۰سالگی وارد پاریس شد و خیلی زود به محافل هنری و روشنفکریِ بوهِمیِ شهر راه پیدا کرد.
نخستین مجموعه شعر او با عنوان «جادوگر پوسیده» در سال ۱۹۰۹ منتشر شد و یک سال بعد مجموعهای از داستانهای کوتاه او به چاپ رسید. آپولینر که از حامیان کوبیسم بود، در سال ۱۹۱۳ کتابی درباره این جنبش با عنوان «نقاشان کوبیست» منتشر کرد. همان سال، مهمترین اثرش، «الکلها» نیز منتشر شد؛ مجموعهای که در آن با استفاده از قالبها و سنتهای گوناگون شعری، تلاش کرد زبان روزمره و گفتار مردم در خیابان را به شعر وارد کند.
در سال ۱۹۱۷، نمایشنامه تجربی او با عنوان «پستانهای تِرِزیاس» روی صحنه رفت؛ اثری که آپولینر در ارتباط با آن اصطلاح «سوررئالیست» را ابداع کرد.
پیشینه مبهم و دیدگاههای رادیکال آپولینر باعث شده بود مقامات او را یک خارجی خطرناک و یکی از مظنونان اصلی سرقت «مونالیزا» بدانند؛ سرقتی که در ۲۲ اوت [۳۰ مرداد ۱۲۹۰] رخ داده بود. با این حال، هیچ مدرکی علیه او پیدا نشد و آپولینر پس از پنج روز آزاد شد.
دو سال بعد، وینچنزو پروجا، یکی از کارکنان سابق لوور، زمانی که تلاش میکرد این تابلوی مشهور را به یک دلال آثار هنری بفروشد، بازداشت شد.
