به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
در شرایطی که گمانه‌زنی‌ها پیرامون آینده تنش‌های نظامی میان ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی به اوج خود رسیده، منطقه اصفهان و تاسیسات راهبردی آن بار دیگر در کانون توجه تحلیلگران بین‌المللی قرار گرفته است.
دکتر مصطفی انتظاری هروی استاد علوم سیاسی دانشگاه در تحلیلی، ابعاد و سناریوهای محتمل پیش‌روی دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و بازیگران منطقه‌ای در روزهای منتهی به انتخابات را تشریح کرده است.
۱. وسوسه ترامپ برای «دستاوردسازی لحظه آخری»
یکی از سناریوهای جدی روی میز پنتاگون، تلاش دونالد ترامپ برای خلق یک پیروزی سریع و پرزرق‌وبرق رسانه‌ای پیش از انتخابات است. ترامپ برای اثرگذاری مستقیم بر سبد رأی جمهوری‌خواهان، نیاز به القای این گزاره دارد که توانسته همانند سناریوهای ضربتی (مشابه عملیات‌های نقطه‌ای و جنگ‌های کوتاه‌مدت)، ضربه‌ای کاری به تأسیسات هسته‌ای ایران وارد کند و با ادعای «شکست کامل تهران»، خود را فاتح بحران خاورمیانه نشان دهد.
۲. منافع نتانیاهو در آتش‌افروزی؛ تعلیق انتخابات به بهانه وضعیت اضطراری
در این معادله، بنیامین نتانیاهو مشوق اصلی ورود مستقیم آمریکا به تقابل نظامی است. تل‌آویو به‌خوبی می‌داند هرگونه اقدام نظامی مستقیم واشنگتن، پاسخ قطعی موشکی و پهپادی ایران به اراضی اشغالی را در پی خواهد داشت. وقوع این درگیری گسترده بهترین بهانه را به نتانیاهو می‌دهد تا با اعلام «وضعیت اضطراری ملی»، برگزاری انتخابات در اسرائیل را تعلیق کرده و بقای سیاسی شکننده دولت خود را تضمین کند.
۳. هراس شیخ‌نشین‌ها و لابی اعراب برای مهار ترامپ
در سوی دیگر میدان، کشورهای عربی حوزه خلیج‌فارس در آماده‌باش و هراس کامل به سر می‌برند. تهران بارها به صراحت نشان داده که در صورت هرگونه تهاجم، پایگاه‌های میزبان و منافع آمریکا در منطقه از تیررس خارج نخواهند بود. از همین رو، پایتخت‌های عربی با درک آسیب‌پذیری زیرساخت‌های انرژی و اقتصادی خود، تمام توان دیپلماتیک و لابی‌های خود را در واشنگتن به کار گرفته‌اند تا ترامپ را دست‌کم تا پیش از برگزاری انتخابات از هرگونه اقدام نظامی بازدارند؛ چرا که معتقدند پس از انتخابات و با ورود احتمالی فشار دموکرات‌ها و کنگره، دست ترامپ برای ماجراجویی‌های گسترده بسته‌تر خواهد شد.
۴. خط قرمز تلفات زمینی؛ چرا کوه کلنگ از جزایر جذاب‌تر است؟
سناریوی دیگر مطرح‌شده در محافل نظامی—نظیر تهاجم محدود زمینی، ناامن‌سازی نوار مرزی یا عملیات در جزایر خلیج‌فارس—با مانع جدی روبه‌روست. ترامپ و جمهوری‌خواهان به‌شدت از بازگشت «تابوت سربازان آمریکایی» به خاک ایالات متحده در آستانه رای‌گیری واهمه دارند؛ عاملی که می‌تواند یک‌شبه برتری انتخاباتی آنان را نابود کند.
بنابراین، اگر واشنگتن تصمیمی برای تنش‌آفرینی جدید بگیرد، ترجیح می‌دهد به‌جای ریسک خونین نبرد زمینی، به حملات هوایی و نفوذی علیه اهداف مشخص و نمادین همچون کوه‌های اطراف اصفهان (کوه کلنگ) و دیگر سایت‌های راهبردی متمرکز شود؛ هرچند ابعاد پاسخ متقابل ایران مهارپذیری این سناریو را نیز زیر سوال می‌برد.
۵. پارادوکس «بایکوت جنگ» و واقعیت بشکه‌های نفت
این تصور که ترامپ می‌تواند پرونده تنش با ایران را تا انتخابات مسکوت بگذارد و با دادن وعده‌های اقتصادی توجه رای‌دهندگان را منحرف کند، با واقعیت‌های میدانی سازگار نیست. تداوم اختلال در تردد شناورها و نفتکش‌ها در تنگه هرمز مستقیماً بهای جهانی انرژی و بنزین را در پمپ‌بنزین‌های آمریکا بالا می‌برد؛ متغیری که هیچ نامزد انتخاباتی نمی‌تواند آن را پنهان کند.
خطر «سورپرایز اکتبر» در فاصله چند روز تا رای‌گیری
مجموع شواهد نشان می‌دهد که با نزدیک‌تر شدن به روزهای رای‌گیری در اوایل نوامبر (نیمه آبان)، سطح ریسک‌پذیری طرف‌ها بالاتر می‌رود. اگر ترامپ تصمیم به انجام اقدام نظامی (علیه اهداف راهبردی در اصفهان، جنوب یا پایتخت) بگیرد، محتمل‌ترین زمان‌بندی، روزهای بسیار نزدیک به انتخابات خواهد بود؛ تاکتیکی با هدف ایجاد شوک رسانه‌ای، القای حس پیروزی به جامعه آمریکا و بستن صندوق‌های رای پیش از آنکه تبعات وحشتناک پاسخ متقابل ایران و جهش قیمت نفت فرصت اثرگذاری بر روان رای‌دهندگان را پیدا کند.
