اهمیت فولاد خوزستان فقط در نام و اندازه آن خلاصه نمیشود. این شرکت در سالهای گذشته میلیونها تن فولاد، آهن اسفنجی و گندله تولید کرده، بخش مهمی از نیاز بازار داخلی به فولاد میانی و اسلب را تأمین کرده، در بازارهای صادراتی حضور مؤثر داشته و با توسعه زنجیره ارزش از معدن تا انرژی و فولاد، به یکی از داراییهای راهبردی اقتصاد ایران تبدیل شده است. بنابراین هدف قرار دادن آن، صرفاً ضربه به یک بنگاه اقتصادی نیست؛ بلکه تلاشی برای اختلال در زنجیرهای است که از تولید صنعتی تا اشتغال، صادرات، حملونقل، پیمانکاری، صنایع پاییندستی و درآمد خانوارها امتداد دارد.
این همان نقطهای است که «دم خروس» بیرون میزند. دشمنی که ادعا میکرد با مردم کاری ندارد، وقتی به زیرساخت صنعتی حمله میکند، عملاً خود را در برابر مردم قرار میدهد. زیرا در اقتصاد امروز، کارخانه بزرگ فقط دیوار و تجهیزات نیست؛ شبکهای از زندگیهاست. پشت هر خط تولید، هزاران خانواده، کارگر، مهندس، راننده، پیمانکار، فروشنده، نوردکار و فعال اقتصادی ایستادهاند. وقتی چرخه تولید مختل میشود، اثر آن فقط در تابلوی یک شرکت دیده نمیشود؛ در اشتغال، بازار، درآمد، صادرات و نهایتاً معیشت مردم ظاهر میشود.
در چنین شرایطی، انتظار میرود فهم رسانهای و عمومی از صنعت نیز دقیقتر و منصفانهتر باشد. نقد عملکرد بنگاهها لازم است، اما نقدی که شرایط واقعی جنگ اقتصادی، تحریم، ناترازی انرژی و حمله مستقیم به زیرساختهای تولید را نادیده بگیرد، کمکی به اصلاح امور نمیکند. امروز فولاد خوزستان تنها یک شرکت نیست؛ نشانهای روشن از این واقعیت است که دشمن، وقتی از فشار سیاسی و تحریم اقتصادی نتیجه نمیگیرد، به سراغ قلب تولید میرود. و همین جاست که حقیقت آشکار میشود: حمله به فولاد خوزستان، حمله به اقتصاد مردم بود؛ اما پاسخ آن نیز باید با بازسازی، حمایت، تولید بیشتر و ایستادگی صنعتی داده شود.
