به گزارش خبرفوری، فردریکسن، ۴۸ ساله، در سالهای اخیر بارها هدف اظهارنظرهایی درباره ظاهر، لباس و اندام خود قرار گرفته است؛ موضوعی که بهویژه در فضای شبکههای اجتماعی شدت بیشتری پیدا کرده است. او اکنون با صراحت گفته است که چنین اظهارنظرهایی برایش آزاردهنده شدهاند و نمیخواهد ظاهرش به موضوعی دائمی در فضای سیاسی و رسانهای تبدیل شود.
من با بدنم راحت هستم
نخستوزیر دانمارک در این باره گفته است که هیچ مشکلی با بدن خود ندارد و از آن رضایت دارد. به گفته او، اینکه یک زن در موقعیتی سیاسی قرار داشته باشد نباید باعث شود ظاهر و اندامش بیش از سیاستها و تصمیمهایش مورد توجه قرار گیرد.
او تأکید کرده است که زنان سیاستمدار بارها با نوعی نگاه متفاوت نسبت به مردان مواجه میشوند؛ نگاهی که در آن لباس، وزن، چهره و حتی تغییرات ظاهری آنها به موضوع بحث عمومی تبدیل میشود.
بیشتر بخوانید:
جداسازی زنان و مردان در اسرائیل | خیابانهای تلآویو زنانه و مردانه شد!
نخست وزیر ژاپن: آنقدر تنها هستم که با یک سوسک دوست شدم
ماجرای بارداری جنجالی خانم شهردار | به راه افتادن بحث ملی درباره یک بارداری
زنان در چین برای سرکوب هدف پورنوگرافی دیپفیک قرار میگیرند
فردریکسن معتقد است چنین رویکردی میتواند باعث شود عملکرد حرفهای زنان تحتالشعاع قضاوت درباره ظاهرشان قرار گیرد. او خواستار آن است که زنان، بهویژه زنانی که در بالاترین سطوح قدرت سیاسی فعالیت میکنند، با معیارهای حرفهای و عملکردشان ارزیابی شوند.
ظاهر نخستوزیر در کانون توجه
مته فردریکسن از سال ۲۰۱۹ نخستوزیر دانمارک است و یکی از شناختهشدهترین رهبران سیاسی اروپا به شمار میرود. با این حال، در کنار فعالیتهای سیاسی، ظاهر و پوشش او نیز بارها در رسانهها و شبکههای اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است.
این مسئله تنها به انتقاد از لباسهای او محدود نمیشود و گاهی کاربران درباره وزن یا فرم بدن او نیز اظهارنظر کردهاند. فردریکسن اکنون تلاش کرده است مرزی میان زندگی شخصی و جایگاه سیاسی خود ترسیم کند و نشان دهد که بدن و ظاهرش موضوعی نیست که دیگران حق داشته باشند دائما درباره آن قضاوت کنند.
او در واکنش به این روند گفته است که ترجیح میدهد توجه عمومی به موضوعاتی معطوف شود که واقعا اهمیت دارند؛ از جمله سیاست، تصمیمهای دولت و مسائلی که بر زندگی شهروندان تأثیر میگذارند.
انتقاد از نگاه جنسیتزده
سخنان فردریکسن بار دیگر بحث قدیمی درباره استانداردهای دوگانه در مورد زنان و مردان در عرصه عمومی را مطرح کرده است. زنان سیاستمدار در بسیاری از کشورها علاوه بر عملکرد سیاسی خود، با قضاوت درباره ظاهر، سن، لباس و بدنشان نیز مواجه میشوند؛ موضوعی که منتقدان آن را بخشی از نگاه جنسیتزده به زنان در قدرت میدانند.
فردریکسن نیز با موضعی صریح اعلام کرده است که نمیخواهد ظاهرش تبدیل به معیار ارزیابی او شود. پیام اصلی او این است که داشتن اعتمادبهنفس درباره بدن، به معنای پذیرفتن این موضوع نیست که دیگران دائماً درباره آن اظهارنظر کنند.
او در واقع میگوید میان «راحت بودن با بدن خود» و «پذیرفتن قضاوت عمومی درباره بدن» تفاوت وجود دارد؛ مسئلهای که به یکی از محورهای مهم بحث درباره جایگاه زنان در سیاست و رسانه تبدیل شده است.
