به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش آرتی، دیوید پردو، سفیر آمریکا در چین، در جریان مصاحبهای با شبکه فاکس نیوز در روز یکشنبه فاش کرد: رئیسجمهور ترامپ همچنان میگوید: «ببینید، ما به کشورهای دیگر در سراسر جهان تسلیحات میفروشیم». او حتی در مقطعی از رئیسجمهور شی پرسید که آیا مایل است مقداری [تسلیحات] بخرد.
این دیپلمات نگفت ترامپ چه زمانی این موضوع را مطرح کرده، درباره چه تسلیحاتی صحبت شده یا واکنش شی چه بوده است. دو رهبر امسال دو بار با یکدیگر دیدار کردهاند؛ یک بار در ماه می در پکن و بار دیگر در جریان سفر سهروزه شی به واشنگتن در هفته گذشته.
هرگونه فروش واقعی تسلیحات به چین با موانع حقوقی عمدهای روبهرو خواهد شد، زیرا کنگره آمریکا در سال ۱۹۹۰ صادرات اقلام دفاعی فهرستشده در «فهرست مهمات آمریکا» به سرزمین اصلی چین را محدود کرد. این محدودیتها همچنان مشمول استثناهای محدودی هستند و رئیسجمهور نیز میتواند در مواردی بر اساس منافع ملی تصمیمگیری کند، اما در عمل این محدودیتها برای چندین دهه به حفظ تحریم تسلیحاتی آمریکا علیه پکن منجر شدهاند.
با این حال، واشنگتن همچنان اصلیترین تأمینکننده خارجی تسلیحات تایوان است، در حالی که رسماً سیاست «چین واحد» را حفظ میکند. قانون روابط تایوان مصوب سال ۱۹۷۹ تصریح میکند که آمریکا تسلیحات و خدمات دفاعی را به این جزیره در مقادیری ارائه خواهد کرد که برای حفظ «توانایی کافی برای دفاع از خود» ضروری تشخیص داده شود.
پکن تایوان را بخشی از چین میداند و بارها از واشنگتن خواسته است به این حمایت نظامی پایان دهد. چین استدلال میکند که فروش تسلیحات، حاکمیت این کشور را نقض کرده و روابط در دو سوی تنگه تایوان را بیثبات میکند. پیش از سفر شی به واشنگتن، وزارت دفاع چین از آمریکا خواسته بود در این موضوع «با نهایت احتیاط» عمل کند.
دولت ترامپ در دسامبر گذشته یک بسته تسلیحاتی ۱۱ میلیارد دلاری برای تایوان را تصویب کرد که بزرگترین بسته اعلامشده تا آن زمان بود. بسته دیگری به ارزش حدود ۱۴ میلیارد دلار نیز ماههاست در حالت تعلیق قرار دارد و ترامپ آن را «یک اهرم چانهزنی بسیار خوب» توصیف کرده است. مطالبی که کاخ سفید پس از دیدار سران دو کشور منتشر کرد، هیچ تصمیمی درباره این بسته تسلیحاتی متوقفشده اعلام نکرد.
پردو این اظهارات را در حالی مطرح کرد که از عملکرد ترامپ در قبال تایوان دفاع میکرد. او مدعی شد که رئیسجمهور آمریکا تاکنون مجوز ارسال تسلیحات بسیار بیشتری به این جزیره نسبت به رؤسایجمهور پیشین صادر کرده است. سفیر آمریکا پرسش ترامپ از شی را بیشتر ویژگی رویکرد معاملهمحور او توصیف کرد، نه نشانهای از اینکه فروش رسمی تسلیحات به چین واقعاً در دست بررسی بوده است.
همچنین مشخص نیست واشنگتن در عمل چه تسلیحاتی میتواند به پکن پیشنهاد دهد که چین در حال حاضر خودش تولید نمیکند. چین در بیشتر حوزههای اصلی تسلیحات متعارف، خودکفاست؛ در حالی که رتبهبندیهای پرارجاعی که چین را پس از آمریکا قرار میدهند، بر اساس درآمدهای تسلیحاتی محاسبهشده به دلار هستند، نه میزان تولید فیزیکی تسلیحات.
در حوزه کشتیسازی، که در آن مقایسه ظرفیت تولید به شکل مستقیمتری امکانپذیر است، برآورد میشود ظرفیت صنعتی چین تقریباً ۲۳۰ برابر آمریکا باشد. همچنین در شهادتهای ارائهشده به کنگره آمریکا، میزان تولید پهپادهای کوچک در چین بیش از ۱۰۰ برابر سطح تولید آمریکا عنوان شده است.
این وضعیت باعث میشود فناوریهای پیشرفته و دانش فنی در حوزههایی که واشنگتن همچنان در آنها برتری دارد، اهمیت بیشتری پیدا کنند؛ دقیقاً همان قابلیتهایی که آمریکا آنها را بسیار حساس تلقی میکند و بعید است بخواهد آنها را با رقیب راهبردی اصلی خود به اشتراک بگذارد.
