در اردیبهشت ۱۳۵۹، آیتالله صادق خلخالی که پیشتر حاکم شرع دادگاههای انقلاب بود، با حکم ابوالحسن بنیصدر، رئیسجمهور وقت، به سمت سرپرست کمیته مبارزه با مواد مخدر منصوب شد. او در این مسئولیت رویکردی بسیار سختگیرانه و قاطع در پیش گرفت و هیچگونه مدارا با قاچاقچیان و مصرفکنندگان مواد مخدر را نمیپذیرفت. به روایت برخی از شاهدان و مطلعان آن دوره، شدت برخوردهای او در ذهن بسیاری از افراد باقی مانده و حتی برخی آن را در راستای کاهش جرایم مؤثر میدانند.
با این حال، مدیریت او با چالشهای جدی نیز همراه بود. برخی نهادهای اجرایی و انتظامی که وظیفه همکاری در اجرای سیاستهای مبارزه با مواد مخدر را داشتند، هماهنگی لازم را با او نشان نمیدادند. خلخالی در گفتوگویی با روزنامه «بامداد» در ۱۷ خرداد ۱۳۵۹، از این وضعیت بهشدت انتقاد کرد و نیروهای انتظامی را به سستی در اجرای وظایفشان متهم ساخت. او هشدار داد در صورت ادامه این وضعیت، افراد مسئول برکنار خواهند شد و نیروهای جایگزین از میان کمیتهها و نیروهای انقلابی به کار گرفته میشوند.
خلخالی همچنین با لحنی هشدارآمیز خطاب به معتادان گفت که باید برای حفظ جان خود به ترک و توبه روی آورند و در سخنانش خطر مواد مخدر را حتی بالاتر از تهدیدات امنیتی در برخی مناطق کشور توصیف کرد. او تأکید داشت که با حمایت رئیسجمهور و دفتر امام، این سیاستها با شدت بیشتری ادامه خواهد یافت و هدف نهایی، پاکسازی کامل کشور از شبکههای قاچاق و مصرف مواد مخدر است.
او در این مصاحبه از رسانهها نیز خواست تا در اطلاعرسانی درباره این سیاستها همکاری کامل داشته باشند و هشدار داد که در صورت تداوم فعالیت قاچاقچیان، برخوردها شدیدتر خواهد شد.
