به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
از دست دادن یک یا چند دندان فقط ظاهر لبخند را تغییر نمیدهد در بسیاری از افراد میتواند روی جویدن، صحبت کردن و حتی شرایط دندان های مجاور نیز اثر بگذارد. ایمپلنت دندان یکی از روشهای شناخته شده برای جایگزینی دندان ازدسترفته است، اما آنچه در سالهای اخیر توجه بسیاری از بیماران را جلب کرده، استفاده از فناوریهای دیجیتال در مراحل طراحی و کاشت ایمپلنت است.
ایمپلنت دیجیتال در واقع نوع متفاوتی از پایه ایمپلنت نیست تفاوت اصلی به شیوه بررسی شرایط دهان، برنامه ریزی درمان و هدایت محل قرارگیری ایمپلنت مربوط میشود. در این روش، اطلاعات سه بعدی استخوان فک و ساختارهای اطراف میتواند پیش از جراحی بررسی شود و پزشک موقعیت مناسب ایمپلنت را با دقت بیشتری برنامه ریزی کند.
اما ایمپلنت دیجیتال دقیقاً چگونه انجام میشود و آیا واقعاً از روش معمول دقیق تر است؟
ایمپلنت دیجیتال چیست؟
وقتی درباره ایمپلنت دیجیتال صحبت میکنیم، منظور مجموعهای از فناوریهای دیجیتال است که در مراحل تشخیص، طراحی و اجرای درمان مورد استفاده قرار میگیرند.
در یک فرایند دیجیتال، پزشک ممکن است از تصویربرداری سه بعدی مانند CBCT برای بررسی استخوان فک استفاده کند. همچنین اسکن داخل دهانی یا اطلاعات دیجیتال مربوط به دندانها و بافت دهان میتواند برای طراحی دقیقتر درمان به کار گرفته شود.
اطلاعات به دست آمده در نرم افزارهای مخصوص بررسی میشوند تا پزشک بتواند پیش از جراحی، موقعیت احتمالی ایمپلنت را از نظر زاویه، عمق و فاصله آن با ساختارهای حساس اطراف ارزیابی کند.
در برخی درمانها نیز براساس همین طراحی، یک گاید جراحی یا Surgical Guide ساخته میشود. این راهنما هنگام جراحی به پزشک کمک میکند مسیر برنامه ریزی شده برای قرارگیری ایمپلنت را با دقت بیشتری دنبال کند.
بنابراین واژه دیجیتال بیشتر به برنامه ریزی و هدایت کامپیوتری درمان اشاره دارد، نه اینکه ایمپلنت مورد استفاده الزاماً با ایمپلنت های معمول تفاوت داشته باشد.
ایمپلنت دیجیتال چگونه دقت کاشت دندان را افزایش میدهد؟
یکی از مهم ترین عوامل در موفقیت درمان ایمپلنت، انتخاب صحیح موقعیت قرارگیری پایه ایمپلنت در استخوان فک است. پزشک باید عواملی مانند حجم استخوان، وضعیت لثه، موقعیت دندان های مجاور، فضای مورد نیاز برای روکش و فاصله از برخی ساختارهای آناتومیک را در نظر بگیرد.
در روش دیجیتال، بخشی از این بررسی پیش از شروع جراحی و در محیط سه بعدی انجام میشود. به همین دلیل پزشک میتواند طرح درمان را قبل از قرار دادن ایمپلنت ارزیابی و در صورت لزوم اصلاح کند.
مطالعات سیستماتیک منتشرشده درباره جراحی ایمپلنت هدایت شده با کامپیوتر نیز نشان میدهند که این روشها در بسیاری از شرایط می توانند انحراف محل و زاویه ایمپلنت از طرح اولیه را نسبت به کاشت آزاد کاهش دهند. البته هیچ سیستم دیجیتالی کاملاً بدون خطا نیست و نتیجه نهایی همچنان به کیفیت تصویربرداری، طراحی درمان، ساخت گاید، شرایط بیمار و مهارت پزشک بستگی دارد.
در ایمپلنت دیجیتال چه مراحلی انجام میشود؟
درمان همیشه باید با معاینه بیمار آغاز شود. دیجیتال بودن تجهیزات نمیتواند جایگزین بررسی وضعیت لثه، استخوان، بیماریهای زمینهای و شرایط عمومی بیمار شود.
پس از معاینه، در صورت نیاز تصویربرداری سه بعدی انجام میشود تا پزشک وضعیت استخوان فک را بررسی کند. اطلاعات مربوط به دندانها نیز میتواند با اسکن دیجیتال ثبت شود.
در مرحله بعد، دادههای تصویربرداری و اسکن در نرمافزار مخصوص بررسی میشوند. پزشک محل، زاویه و عمق مناسب برای قرارگیری ایمپلنت را طراحی کرده و ارتباط آن را با محل دندان نهایی در نظر میگیرد.
اگر قرار باشد از گاید جراحی استفاده شود، راهنمای مخصوص براساس این طراحی ساخته خواهد شد. در روز جراحی، پزشک با کمک این راهنما مسیر از قبل طراحیشده را دنبال میکند.
پس از قرارگیری ایمپلنت نیز مانند روش معمول، دوره ترمیم و جوش خوردن ایمپلنت با استخوان اهمیت زیادی دارد و بیمار باید مراقبتها و مراجعات بعدی را طبق نظر پزشک انجام دهد.
تفاوت ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی چیست؟
مهمترین تفاوت این دو روش در نحوه برنامهریزی و هدایت جراحی است، نه لزوماً جنس پایه ایمپلنت.
|
مورد مقایسه |
ایمپلنت دیجیتال |
روش معمول |
|
بررسی سه بعدی قبل از درمان |
نقش پررنگ تری دارد |
بسته به طرح درمان |
|
طراحی محل ایمپلنت |
با نرمافزار قابل انجام است |
بیشتر متکی به بررسی بالینی و تصاویر |
|
گاید جراحی |
در بسیاری از درمانها قابل استفاده است |
معمولاً استفاده نمیشود |
|
کنترل زاویه و موقعیت |
از قبل قابل برنامه ریزی است |
بیشتر حین جراحی تعیین میشود |
|
وابستگی به مهارت پزشک |
همچنان بسیار مهم است |
بسیار مهم است |
استفاده از تکنولوژی دیجیتال به معنای حذف نقش پزشک نیست. برعکس، اطلاعات دیجیتال زمانی ارزشمند هستند که توسط دندانپزشک با تجربه به درستی تحلیل و در یک طرح درمان مناسب استفاده شوند.
آیا ایمپلنت دیجیتال بدون برش و بخیه انجام میشود؟
یکی از تصورات رایج این است که ایمپلنت دیجیتال همیشه بدون برش و بخیه انجام میشود در حالی که چنین موضوعی برای همه بیماران صحیح نیست.
در بعضی افراد و با وجود شرایط مناسب استخوان و لثه، پزشک ممکن است بتواند از تکنیکهای کم تهاجمی تر استفاده کند. اما در بیمارانی که نیاز به پیوند استخوان، اصلاح بافت لثه یا دسترسی بیشتر به ناحیه جراحی وجود دارد، ممکن است ایجاد برش همچنان ضروری باشد.
بنابراین تصمیم درباره نوع جراحی تنها پس از معاینه و بررسی تصاویر سه بعدی امکان پذیر است.
آیا ایمپلنت دیجیتال برای همه افراد مناسب است؟
امکان استفاده از روش دیجیتال به شرایط هر بیمار بستگی دارد. وضعیت و حجم استخوان فک، سلامت لثهها، محل دندان ازدست رفته، تعداد ایمپلنتها و وضعیت سلامت عمومی فرد همگی باید بررسی شوند.
در افرادی که تحلیل شدید استخوان، عفونت فعال یا مشکلات کنترل نشده پزشکی دارند، ممکن است ابتدا به درمانهای تکمیلی نیاز باشد. استعمال دخانیات یا برخی بیماریهای زمینهای نیز میتوانند بر برنامه درمان و روند ترمیم اثر بگذارند.
به همین دلیل انتخاب روش درمان نباید صرفاً براساس عبارت دیجیتال یا معمولی انجام شود بلکه طرح درمان باید متناسب با شرایط واقعی بیمار تعیین شود.
آیا دیجیتال بودن درمان به معنی موفقیت قطعی ایمپلنت است؟
خیر. فناوری دیجیتال ابزاری برای افزایش کیفیت برنامه ریزی و کنترل بهتر موقعیت ایمپلنت است، اما نمیتواند موفقیت درمان را تضمین کند.
کیفیت و حجم استخوان، سلامت بافت لثه، رعایت بهداشت دهان، سیگار کشیدن، بعضی بیماری های زمینه ای، نحوه مراقبت پس از جراحی و مهارت تیم درمان همگی میتوانند در نتیجه نهایی تأثیرگذار باشند.
به همین دلیل بهتر است هنگام انتخاب مرکز درمانی فقط به اصطلاحاتی مانند ایمپلنت دیجیتال توجه نشود و تجربه پزشک، کیفیت بررسی اولیه و برنامه درمان نیز مورد ارزیابی قرار گیرد.
بررسی شرایط ایمپلنت دیجیتال در کلینیک دندانپزشکی ایرانادنت
افرادی که قصد انجام ایمپلنت دیجیتال در مشهد را دارند، بهتر است پیش از تصمیمگیری ابتدا شرایط استخوان، لثه و دندانهای خود را توسط پزشک بررسی کنند.
در کلینیک دندانپزشکی ایرانادنت روند انتخاب روش ایمپلنت با بررسی شرایط هر بیمار آغاز میشود. پس از معاینه و بررسی تصاویر مورد نیاز، پزشک میتواند درباره امکان انجام درمان، نیاز یا عدم نیاز به درمانهای جانبی و شیوه مناسب کاشت ایمپلنت تصمیمگیری کند.
هدف از برنامه ریزی دیجیتال این نیست که درمان برای همه بیماران به یک شکل انجام شود بلکه این فناوری میتواند به پزشک کمک کند اطلاعات بیشتری پیش از جراحی در اختیار داشته باشد و طرح درمان متناسب تری برای هر فرد طراحی کند.
اگر یک یا چند دندان خود را از دست دادهاید و درباره تفاوت ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی سؤال دارید، معاینه تخصصی بهترین راه برای مشخص شدن روش مناسب درمان است.