به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
وی با اشاره به اینکه در گذشته این تصور وجود داشت که مصرف کمتر از میزان مشخصی از الکل برای زنان و مردان فاقد آسیب جدی است، افزود: شواهد علمی جدید نشان میدهد که خطرات مصرف الکل از یک نقطه مشخص و قطعی آغاز نمیشود و حتی مصرف مقادیر کم نیز میتواند با افزایش برخی خطرات سلامت همراه باشد.
این فوقتخصص گوارش و کبد ادامه داد: نوع و شدت آسیب ناشی از مصرف الکل به عوامل مختلفی از جمله میزان و مدت مصرف، شرایط جسمی، بیماریهای زمینهای و عوامل ژنتیکی بستگی دارد.
از رفلاکس و التهاب معده تا خونریزی گوارشی
عبدی درباره عوارض گوارشی مصرف الکل گفت: سوزش سر دل و تشدید رفلاکس معده، التهاب معده، مشکلات گوارشی و در موارد شدیدتر خونریزی دستگاه گوارش از جمله عوارضی است که ممکن است در ارتباط با مصرف الکل ایجاد شود.
وی افزود: مصرف ناگهانی و حجم بالای الکل میتواند احتمال استفراغ شدید و آسیب به مخاط دستگاه گوارش را افزایش دهد و در برخی موارد، پارگی در محل اتصال مری و معده که به «سندرم مالوری ـ وایس» معروف است، رخ دهد و موجب خونریزی گوارشی شود.
وی تصریح کرد: خونریزی گوارشی میتواند یک وضعیت اورژانسی و تهدیدکننده حیات باشد و در صورت بروز علائمی مانند استفراغ خونی، دفع مدفوع سیاهرنگ، ضعف شدید، سرگیجه یا کاهش سطح هوشیاری، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است.
سوءجذب ویتامینها و خطر آسیب عصبی
عبدی با اشاره به تأثیر مصرف مداوم و سنگین الکل بر جذب و دریافت مواد مغذی اظهار کرد: مصرف الکل، بهویژه در افرادی که الگوی مصرف طولانیمدت و نامناسب دارند، میتواند با سوءتغذیه و کمبود برخی ویتامینها، بهخصوص ویتامینهای گروه B، همراه شود.
وی افزود: کمبود ویتامین B1 در افراد مبتلا به سوءتغذیه و مصرف مزمن الکل میتواند به بروز بیماری «ورنیکه» منجر شود؛ بیماریای که میتواند با اختلال در تعادل و راه رفتن، مشکلات حرکات چشم و اختلالات ذهنی همراه باشد و نیازمند تشخیص و درمان سریع است.
هپاتیت الکلی
این فوقتخصص گوارش و کبد، کبد را یکی از مهمترین اندامهای آسیبپذیر در برابر مصرف الکل دانست و درباره «هپاتیت الکلی» هشدار داد.
وی گفت: هپاتیت الکلی به التهاب و آسیب کبدی ناشی از مصرف الکل گفته میشود و شدت آن میتواند از خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. در صورت تداوم مصرف و پیشرفت آسیب کبدی، احتمال ایجاد فیبروز و در نهایت سیروز کبدی وجود دارد.
عبدی ادامه داد: سیروز مرحله پیشرفته و برگشتناپذیر زخم و آسیب کبدی است که در آن عملکرد طبیعی کبد بهشدت کاهش مییابد و ممکن است عوارض جدی مانند تجمع مایع در شکم، اختلال هوشیاری و خونریزی گوارشی ایجاد شود.
وی تأکید کرد: در مراحل پیشرفته بیماری کبدی، درمان بر اساس علت و شدت بیماری انجام میشود و در برخی بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته کبد، پیوند کبد میتواند مطرح شود. با این حال، ارزیابی و انتخاب بیمار برای پیوند تابع شرایط پزشکی و معیارهای تخصصی است و ترک مصرف الکل و پایبندی به درمان، نقش مهمی در این فرآیند دارد.
کبد چرب و بیماریهای کبدی
عبدی با بیان اینکه بیماریهای کبدی ناشی از مصرف الکل ممکن است برای مدت طولانی بدون علامت باقی بمانند، گفت: فرد ممکن است تا زمانی که آسیب کبدی پیشرفته نشده است، علامت مشخصی نداشته باشد و همین موضوع اهمیت بررسی و تشخیص زودهنگام را افزایش میدهد.
عوارض دائمی و غیرقابل برگشت
وی با تفکیک عوارض مصرف الکل بیان کرد: برخی آسیبها در صورت تشخیص زودهنگام و قطع مصرف الکل میتوانند تا حد زیادی بهبود پیدا کنند، اما در مراحل پیشرفته، مانند سیروز کبدی، بخشی از آسیبها دائمی و غیرقابل برگشت هستند.
کاهش سن مصرف الکل
عبدی با اشاره به نگرانیها درباره کاهش سن شروع مصرف الکل در برخی گروههای سنی، گفت: مصرف الکل در نوجوانان و جوانان علاوه بر افزایش خطر وابستگی، میتوان سلامت دستگاه گوارش، کبد و سایر اندامها را تحت تأثیر قرار دهد.
وی در پایان تأکید کرد: آگاهیرسانی درباره عوارض مصرف الکل، بهویژه در سنین پایین، اهمیت زیادی دارد و خانوادهها و نظام آموزشی و سلامت باید نسبت به پیامدهای جسمی و روانی مصرف الکل آگاهی بیشتری ایجاد کنند.
