افرادی که به ۱۰۰ سالگی می‌رسند یک الگوی قابل توجه از سلول‌های ایمنی نشان می‌دهند

پیری با کاهش تدریجی عملکرد، ناشی از تغییرات سلولی و مولکولی، از جمله پیری سلولی، جهش‌های DNA و اختلال عملکرد میتوکندری مشخص می‌شود. اما افراد بالای صد سال، افرادی با سن ۱۱۰ سال یا بیشتر، مدلی از پیری سالم را ارائه می‌دهند به طوریکه به طول عمر دست می‌یابند و در عین حال بیماری‌های مرتبط با سن، مانند سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی را به تأخیر می‌اندازند یا از آنها اجتناب می‌کنند از جمله اینکه پروفایل‌های اپی‌ژنومی، ایمنی و قلبی عروقی آنها نسبت به سنشان جوان‌تر به نظر می‌رسد.

در مطالعه‌ای که اخیراً در مجله Cell Reports منتشر شده است، محققان لنفوسیت‌های T سیتوتوکسیک موسوم به CD4 را در افراد بالای صد سال شناسایی کردند.

نویسندگان پیش از این افزایش فراوانی لنفوسیت‌های T سیتوتوکسیک را در افراد بالای صد سال گزارش کرده بودند. این سلول‌ها در خون محیطی در شرایط عادی کمیاب هستند، اما در طول عفونت‌های ویروسی، از جمله عفونت سندرم حاد تنفسی کروناویروس ۲، شناسایی شده‌اند. مطالعات اخیر گزارش می‌دهند که این لنفوسیت‌ها می‌توانند سلول‌های تومور را در سرطان‌ها، از جمله سرطان روده بزرگ و ملانوما، از بین ببرند. با این وجود، نقش CD4 CTLs در پیری سالم هنوز ناشناخته است.

براساس نتایج این مطالعه تجزیه و تحلیل مبتنی بر مدل از مجموعه داده‌های تک سلولی عمومی که بیش از ۱۵۰۰ نمونه را در طول عمر انسان پوشش می‌دهد، نشان داد که سلول‌های CTL CD4 در سنین پایین‌تر نسبتاً نادر هستند، اما در سنین بسیار بالا به طور قابل توجهی از نظر فراوانی و تنوع افزایش می‌یابند.