به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
فرشته محمدی، بازیگر جوان افغانستانی که در اولین تجربه اجرای تئاتر با نمایش «مرگ اشرف غنی» به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم پشتکوهی در نقش «فیروزه» روی صحنه رفت با اشاره به این که «تنها باری که به افغانستان رفته سال ۱۳۹۷ بوده است» به خبرآنلاین چنین میگوید:
«خاطرم هست در بدو ورود به هرات، احساس هویت و تعلقی را که با وجود تولد در ایران نتوانسته بودم تمام و کمال حس کنم، در هرات پیدا کردم.
بعد از دو هفته اقامت در هرات اما احساس کردم دلم به شدت برای ایران تنگ شده است و با این که میتوانستم مدت بیشتری در هرات بمانم ترجیح دادم به ایران برگردم. من اگرچه تا پیش از ورود به دانشگاه همچنان میان هویت ایرانی و هویت افغانستانی سرگردان بودم اما در نهایت پذیرفتم که هم اهل افغانستان هستم و هم اهل ایران.»
او با اشاره به این که «در هنگام «سقوط کابل» با وجود آن که کمسنوسال بودم، احساس کردم نیمی از هویتم از دست رفته است» ادامه میدهد: «مثلا خاطرم هست که خبر آمد دخترعموها و پسرعموهایم که برخی دانشجو بودند و برخی برای کنکور آماده میشدند، همهشان به سمت فرودگاه رفته بودند شاید آمریکاییها اجازه دهند سوار هواپیما شوند و از افغانستان بروند.
یکی از دخترعموها و پسرعمویمهایم، خواهر و برادری هستند که آن زمان سه ماه را در پاکستان گذراندند و عملیات انتحاری در فرودگاه را به چشم دیدند اما در نهایت موفق نشدند پروازی برای رفتن پیدا کنند. دردناکترین اتفاق اما که از نزدیک شاهدش بودم شاید برای دخترعمهام رخ داد که با مصائب و مشکلات بسیار به ایران آمد و اینجا تشکیل خانواده داد و دو فرزند بسیار باهوش دارد. آنها بعد از جنگ ۱۲ روزه ناچار شدند ایران را ترک کنند و فرزندانش دیگر نمیتوانند درس بخوانند.
من هر زمان دیالوگ «هیچکس، هیچوقت به ما پناه نداد» را میگویم به آن دو کودک فکر میکنم و بهشدت منقلب میشوم. شبی که مخاطبی، خانمی همسنوسال مادرها، بعد از اجرا دست مرا بوسید و گفت من تا به حال وطنم را ندیدهام و از تو ممنونم که مرا به وطن بردی احساس کردم هر چه تلاش میکردهام را باید صد برابر کنم تا اگر قرار است کسی حتی برای یک ساعت وطنش را تجربه کند این احساس را از من بگیرد.»
