دکتر مصطفی انتظاری هروی، تحلیلگر و مدرس علوم سیاسی در اینباره در کانال خود در پیامرسان بله نوشته است:
“همانطور که پیشبینی میشد، ایالات متحده به تفاهم ۶۰ روزه اسلامآباد پایبند نماند و آن را نقض کرد.
حمله مستقیم به خاک ایران و شهادت چندین ایرانی همزمان با تعلیق معافیت فروش نفت، نقض صریح تفاهمنامه است و طبیعتا امیدها به دستیابی به توافق نهایی از مسیر این تفاهم را به ناامیدی بدل ساخته است.
نکته مهم اینجاست که اگر همین تفاهم قابلیت پایداری ۶۰ روزه نداشته باشد، هرگز نمیتواند به توافقی بزرگتر منتهی شود.
این همان نکتهای است که دونالد ترامپ امروز با ناامیدی به آن اشاره کرد و ادامه مذاکرات را بی فایده توصیف کرد هرچند نشان داد تمایلی به جنگ هم ندارد.
در چنین شرایطی، طبیعی است که ایران باید برگ برنده ترامپ از تفاهمنامه را از او بگیرد. تنها در این صورت است که ترامپ بهجای تهدید، تن به مصالحه هرچند موقت خواهد داد.
دونالد ترامپ اصرار دارد نه تنها تنگه هرمز را باز نگه دارد، بلکه با کمک عمان، مسیری را جایگزین مسیر امن ایران برای تردد کشتیها کند که در آینده کنترل ایران بر تنگه را کاهش دهد. این کاهش قدرت ژئوپلتیک ایران هزینه آغاز جنگی دوباره علیه کشورمان را کاهش خواهد داد.
این رفتار با واکنش ایران مواجه شده که ترامپ را وادار به بازگشت به ادبیات تهدید کرده است.
حالا اگر ایران دوباره تنگه هرمز را ببندد، ترامپ مجبور است یا عقبنشینی کند، یا به گزینه “جنگ پرهزینه” بازگردد که متحدانش او را از چنین کاری پرهیز میدهند. اما اگر ایران واکنش مقطعی یا صرفا دیپلماتیک نشان دهد، شاید آمریکا قادر باشد به تدریج با تعریف دسترسی جدید در تنگه هرمز، راه را برای خلع سلاح ژئوپلتیک ایران باز کرده و بتواند سناریوی “جنگ کم هزینه” را به کشورمان تحمیل کند.
بنابراین در شرایط فعلی، حتی موافقان توافق هم باید از واکنش قاطع ایران در برابر دسیسه آمریکا در تنگه هرمز حمایت کرده و نگذارند امتیازات مقطعی فروش نفت و رفع محاصره دریایی، منفعت راهبردی کنترل بر تنگه هرمز را از بین ببرد.”
