چنین شرایطی معمولاً جذابیت سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهد و ورود سرمایه به این واحدها را دشوارتر می‌کند. در بسیاری از موارد، وضعیت واحدهای صنعتی، شرایط زیرساختی و اقتصادی منطقه و هزینه‌های مورد نیاز برای ادامه فعالیت، باعث شده بود سرمایه‌گذاران دیگر تمایل یا آمادگی پذیرش این هزینه‌ها و ریسک‌ها را نداشته باشند. با این حال، آقای درویشوند در بخشی از این موارد تصمیم گرفتند سرمایه خود را وارد همین مجموعه‌ها کنند؛ تصمیمی که به معنای پذیرش هزینه‌های احیا، تأمین منابع، رفع موانع تولید و صرف زمان برای بازگرداندن واحدها به مسیر فعالیت بود.
اهمیت این نوع سرمایه‌گذاری در مناطق کمتر برخوردار، تنها در ایجاد یک کسب و کار جدید نیست. حفظ یک کارخانه، جلوگیری از تعطیلی یک واحد تولیدی و نگه داشتن فرصت‌های شغلی موجود نیز بخشی از اثر اقتصادی سرمایه‌گذاری است. برای منطقه‌ای که ایجاد یک فرصت شغلی جدید دشوار است، از دست نرفتن شغل‌های موجود می‌تواند به همان اندازه اهمیت داشته باشد. در کنار کارکنان واحدهای صنعتی، پیمانکاران، تأمین‌کنندگان، رانندگان، خدمات فنی و سایر کسب و کارهای وابسته نیز از استمرار فعالیت این مجموعه‌ها منتفع می‌شوند.
در ادامه این مسیر، توجه به نیروی انسانی نیز تنها به حفظ اشتغال محدود نمانده است. با تثبیت و توسعه فعالیت واحدها، بهبود حقوق و مزایا، پرداخت کارانه و افزایش حمایت‌های رفاهی کارکنان و خانواده‌های آنها نیز مورد توجه قرار گرفته است. به این ترتیب، بخشی از اثر سرمایه‌گذاری در مناطق کمتر برخوردار، علاوه بر حفظ یک ظرفیت صنعتی و ایجاد اشتغال، در بهبود شرایط اقتصادی و رفاهی افرادی نمایان شده که زندگی و درآمد آنها به استمرار فعالیت این واحدها وابسته است.
امروز فعالیت‌های گروه صنعتی و اقتصادی ستاره فلات حدود ۵ هزار شغل مستقیم و ۵ هزار شغل غیرمستقیم ایجاد کرده است. بخشی از این اشتغال حاصل ایجاد ظرفیت‌های جدید و بخشی نتیجه حفظ و توسعه ظرفیت‌های موجود است؛ ظرفیتی که در صورت عدم ورود سرمایه و پذیرش ریسک، ممکن بود بخشی از آن از چرخه تولید و اشتغال خارج شود.
از این منظر، بررسی مسیر سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده نشان می‌دهد که حضور در مناطق کمتر برخوردار برای این مجموعه صرفاً به معنای انتخاب یک محل برای سرمایه‌گذاری نبوده است؛ در برخی موارد، اصل تصمیم بر پذیرش ریسکی استوار بوده که سرمایه‌گذاران دیگر حاضر به پذیرش آن نشده بودند، با این هدف که یک ظرفیت صنعتی حفظ شود، اشتغال استمرار پیدا کند و در ادامه، منافع حاصل از فعالیت پایدار آن به نیروی انسانی و اقتصاد منطقه نیز منتقل شود.
