به گزارش خبرفوری، سعید نفیسی در خاطرات ادبی و سیاسی و جوانی در ۹ مهرماه ۱۳۳۸ نوشته است:« از عجایب این بود که قلم و دوات مرتبی نداشت و بارها شد که با سر سوخته کبریت چیزی نوشت و یادداشت کرد.
خدا میداند چند بار دیدم که در پی مداد خود میگردد و هرگز به یاد نمیآورد آن را کجا گذاشته است.
بیشتر بخوانید:
تنها صدایی که از سهراب سپهری باقی مانده است | سهراب در این فایل از چه حرف میزند؟ | ببینید
حملههای مسلحانه گروههای چریکی و سرقت از بانکها | ببینید
برگزاری مجللترین عروسی در تهران | عروس و داماد چه کسانیاند؟
چرا عکس مهمانیهای خصوصی ایران مورد توجه قرار گرفت؟ | «فروختن گذشته»؛ وقتی آینده از دسترس خارج میشود
روی هر کاغذ پارهای که مییافت یادداشت میکرد. مکرر روی پاکت شیرینی یا میوه و روی کاغذ پارهای که سیگار در آن پیچیده بودند در حضور من چیزی مینوشت. گاهی قوطی خالی کبریت را پاره میکرد و روی چوب سفید آن یادداشتی میکرد.»
وصیت نامه علامه دهخدا روی پاکت سیگار : «فیشهای لغت در دست آقای دکتر معین خواهد بود. از الف تا یاء نوشته شده. هیچ چیز از آن نباید افزود و کاست.»
