به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
در سنین ۴ تا ۶ سال، کودکان سوالات تکراری درباره فرد از دسترفته میپرسند، حادثه را در بازی بازآفرینی میکنند و دچار ترس یا کابوس میشوند.
در بازه سنی ۷ تا ۱۰ سال، کودکان با افت تمرکز، دلدرد یا سردرد بدون علت پزشکی و نگرانی بیش از حد درباره خانواده مواجه میشوند.
نوجوانان ۱۱ تا ۱۴ ساله نیز احساسات خود را پنهان میکنند، دچار پرخاشگری یا تحریکپذیری میشوند و با افت انگیزه و نگرانی از آینده دست و پنجه نرم میکنند.
در این میان چند زنگ خطر وجود دارد که والدین با مشاهده آنها لازم است کودک را نزد متخصص و روانشناس ببرند:
ـ تداوم علائم برای چند ماه
ـ اختلال در خواب درس یا روابط
ـ اضطراب یا کابوسهای مکرر
ـ صحبت از مرگ یا آسیب به خود
ـ بیحسی عاطفی و ناتوانی در ابراز احساسات، از جمله این موارد هستند.
والدین برای کمک به کودک خود میتوانند با او به شکلی صادقانه و متناسب با سنش صحبت کنند. همچنین گوش دادن به احساسات کودک بدون قضاوت کردن، حفظ روال منظم زندگی مانند خواب، غذا و بازی، و محدود کردن مواجهه کودک با اخبار و تصاویر ناراحتکننده از اقداماتی است که والدین میتوانند انجام دهند.
