به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، «چاندیکا کوماری شرستا»، زنی سالخورده اهل روستای «بتراواتی»، که خانوادهاش او را از دست رفته میپنداشتند و حتی مراسم سوگواریاش را آغاز کرده بودند، پس از ۱۰ روز ناپدید شدن، به طرز معجزهآسایی زنده از زیر آوار خانهاش نجات یافت.
این حادثه در منطقهای رخ داد که یکی از شدیدترین سیلها و رانشهای گلولای در آن ثبت شده است. خانه چهار طبقه خانم شرستا، مانند بسیاری از بناهای دیگر، در پی شدت سیلاب فرو ریخت و او را در میان گلولای و بقایای ساختمان مدفون ساخت. در حالی که امیدها برای یافتن بازماندگان در حال رنگ باختن بود و خانواده او اندوه از دست دادن عزیزش را تجربه میکردند، صدای ضعیف کمکخواهی از اعماق آوار، تیمهای امدادی را متوجه معجزهای قریبالوقوع کرد.
بیشتر بخوانید:
ماجرای خانهای که در سیل ویرانگر نپال پابرجا ماند | عکس
این ویدیو بدون شک وحشتناکترین فیلم از سیل نپال است | ببینید
تهدید عجیب اورست | ادرار کوهنوردان سالانه صدها تن یخ را آب میکند!
«سونامیِ گلولای»؛ چه چیزی سیلاب مرگبار نپال را آخرالزمانی کرد؟
روز شنبه، پس از روزها جستجو، امدادگران که با دقت در حال پاکسازی ویرانهها بودند، صدای فریادهای ضعیفی را شنیدند. با دنبال کردن این صدا، آنها به فضایی باریک و تاریک میان گلولای و قطعات بتنی رسیدند. در آنجا، چاندیکا کوماری شرستا، با وجود شرایط سخت و ده روز حبس شدن در زیر آوار، زنده بود.
عملیات نجات او که به دلیل ناپایداری آوار و شرایط دشوار، نیازمند دقت و احتیاط فراوان بود، حدود ۴۵ دقیقه به طول انجامید. سرانجام، این زن سالخورده با موفقیت از زیر بار سنگین ویرانهها بیرون کشیده شد و بلافاصله به بیمارستان ارتش منتقل گردید.
گزارشهای اولیه حاکی از آن است که وضعیت جسمانی خانم شرستا، با توجه به شرایطی که گذرانده، نسبتا پایدار است. این نجات معجزهآسا، بارقهای از امید را در دل مردمی که با فاجعه طبیعی ویرانگری دست و پنجه نرم میکنند، روشن کرده است. داستان چاندیکا کوماری شرستا نه تنها یادآور قدرت شگفتانگیز اراده انسان برای بقا، بلکه شاهدی بر تلاش بیوقفه امدادگران در شرایط سخت و ناامیدکننده است. این حادثه بار دیگر توجهها را به شدت بلایای طبیعی در نپال و لزوم آمادگی بیشتر در برابر آنها جلب کرده است.
این زن که خانوادهاش او را مرده تصور کرده و مراسم ختمش را برگزار کرده بودند، اکنون در بیمارستان دوران نقاهت را سپری میکند و امید است که بهبودی کامل خود را به دست آورد. داستان او، در میان اخبار تلخ سیل، به نمادی از امید و مقاومت تبدیل شده است.
