این مراسم فرصتی بود تا جمعی از هنرمندان و دوستان این بازیگر فقید، بار دیگر گرد هم بیایند و یاد و خاطره یکی از چهرههای تأثیرگذار و ماندگار هنر ایران را گرامی بدارند.
در میان حاضران، چهرههایی از سینما و تلویزیون از جمله محمد علیزاده، سارا منجزی، شقایق فراهانی، مهران غفوریان، نیوشا ضیغمی، پوریا پورسرخ و نسیم ادبی حضور داشتند و در کنار خانواده و نزدیکان اکبر عبدی، در این مراسم یادبود شرکت کردند.
یکی از بخشهای ویژه این مراسم، رونمایی از تندیس زندهیاد اکبر عبدی بود؛ اقدامی که با هدف پاسداشت جایگاه این هنرمند و یادآوری سالها فعالیت او در عرصه بازیگری انجام شد. همچنین در این مراسم پیشنهاد برگزاری یک جشنواره کمدی با نام اکبر عبدی نیز مطرح شد؛ پیشنهادی که میتواند در ادامه، به عنوان ادای دینی به کارنامه او و سهمش در گسترش سینمای کمدی ایران دنبال شود.
فضای مراسم در کنار حالوهوای سوگ و یادبود، با حضور گسترده مهمانان و پذیرایی مفصل همراه بود و حاضران ساعاتی را به دیدار، گفتوگو و یادآوری خاطرات اکبر عبدی اختصاص دادند.
اکبر عبدی در طول چند دهه فعالیت هنری، با ایفای نقشهای متفاوت و ماندگار در سینما، تلویزیون و تئاتر، جایگاه ویژهای میان مخاطبان پیدا کرد؛ جایگاهی که حتی پس از درگذشت او نیز در خاطره جمعی مردم و همکارانش باقی خواهد ماند.
چهلمین روز درگذشت این هنرمند، بار دیگر فرصتی شد تا اهالی هنر در کنار خانواده او گرد هم بیایند و با گرامیداشت یادش، از سالها حضور و نقشآفرینی او در فرهنگ و هنر ایران یاد کنند.
اکبر عبدی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون، چهارم شهریور ۱۳۳۹ در محله نازیآباد تهران متولد شد. او از همان دوران کودکی به بازیگری علاقهمند بود و در سال ۱۳۵۱ همراه مادرش به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان رفت تا نخستین گامهای خود را در دنیای هنر بردارد.
عبدی فعالیت حرفهای خود را با حضور در گروههای تئاتری آغاز کرد و در سال ۱۳۵۹ با تلهتئاتر «سنجابها» برای نخستین بار مقابل دوربین قرار گرفت. او سپس با سریال «مثلآباد» به تلویزیون راه یافت و در سال ۱۳۶۳ با فیلم «جنجال بزرگ» وارد سینما شد. همان سال نیز با حضور در مجموعه خاطرهانگیز «بازم مدرسهام دیر شد» به شهرت فراوانی رسید و خیلی زود به یکی از محبوبترین بازیگران کشور تبدیل شد.
این هنرمند محبوب سالها با بیماری کلیوی دستوپنجه نرم کرد و پس از انجام عمل پیوند کلیه، بارها از شرایط جسمانی خود سخن گفته بود. او چندی پیش نیز به دلیل وخامت حال جسمانی در بیمارستان بستری شد و پس از بهبود نسبی مرخص شد.
سرانجام اکبر عبدی شامگاه جمعه دوم مرداد ۱۴۰۵، حدود ساعت ۲۰، در منزل خود دار فانی را وداع گفت و جامعه هنری ایران را در سوگ فرو برد. با درگذشت او، یکی از ماندگارترین چهرههای کمدی ایران از میان ما رفت؛ هنرمندی که دههها با نقشهای بهیادماندنی و بازیهای درخشانش لبخند را بر لب میلیونها ایرانی نشاند و نامش برای همیشه در تاریخ هنر ایران ماندگار خواهد ماند.
