به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
نیروی هوایی آمریکا در حال بررسی طرحی برای تبدیل هواپیماهای ترابری و سوخترسان به سکوی پرتاب پهپادهای خودمختار و مجهز به هوش مصنوعی است؛ طرحی که هدف آن، ایجاد توانایی همزمان برای شناسایی، دفاع از پایگاههای هوایی و حفاظت از هواپیماها در مناطق مورد مناقشه عنوان شده است.
به گزارش دیفنس نیوز، بر اساس فراخوان برنامه تحقیقات نوآوری کسبوکارهای کوچک نیروی هوایی آمریکا، این طرح به دنبال توسعه هواپیماهای ترابری به عنوان «سکوهای پرتاب تطبیقپذیر و چندبرابرکننده قدرت» است تا بتوانند در مدت کوتاهی مجموعهای از پهپادها را در مناطق عملیاتی مستقر کنند. این پهپادها پس از پرتاب، با استفاده از هوش مصنوعی قادر خواهند بود به شکل خودکار مأموریتهای شناسایی و دفاعی را انجام دهند.
یکی از اهداف اصلی این برنامه، تبدیل هواپیماهای ترابری به «پایگاه مادر پهپادی» است؛ به این معنا که هواپیما بتواند در ارتفاع بالا مجموعهای از پهپادها را حمل و در منطقه عملیاتی رها کند. پهپادها سپس میتوانند برای شناسایی محیط اطراف و ایجاد یک شبکه دفاعی مورد استفاده قرار گیرند.
نیروی هوایی آمریکا پیشتر نیز قابلیت مشابهی را در قالب برنامه «گرملین» آزمایش کرده بود. در سال ۲۰۲۱ یک فروند هواپیمای C-۱۳۰ موفق شد یکی از پهپادهای X-61A Gremlin را در هوا دریافت کند. در اسناد جدید همچنین به بررسی استفاده از هواپیماهای سوخترسان KC-۱۳۵ به عنوان سکوی پرتاب پهپاد اشاره شده است.
آمریکا به دنبال راه چاره
یکی دیگر از اهداف این برنامه، ایجاد قابلیت دفاع از هواپیماهای ترابری و سوخترسان در فضای هوایی مورد مناقشه است. این موضوع پس از جنگ اخیر ایران و آمریکا اهمیت بیشتری برای نیروی هوایی آمریکا پیدا کرده است؛ جنگی که طی آن تعدادی از هواپیماهای سوخترسان و هواپیماهای هشدار زودهنگام آمریکا که در پایگاههای منطقه خلیج فارس مستقر بودند، منهدم یا آسیب دیدند.
بر اساس طرح پیشنهادی، پهپادهای مجهز به هوش مصنوعی میتوانند در اطراف پایگاههای هوایی مستقر شوند و بهصورت خودکار یک محدوده مشخص را تحت نظارت قرار دهند. این پهپادها با استفاده از حسگرهای تصویری و حرارتی، تهدیدهای احتمالی را شناسایی و برای دفاع از محیط پیرامونی پایگاه اقدام خواهند کرد.
نیروی هوایی آمریکا قصد دارد یک نرمافزار هوش مصنوعی واحد برای هر دو مأموریت مورد استفاده قرار گیرد؛ به این ترتیب که سامانه پس از پرتاب پهپادها از هواپیما، بتواند بهطور خودکار آنها را در یک آرایش پروازی هماهنگ قرار داده و سپس مأموریت گشت و مراقبت از محدوده تعیینشده را اجرا کند.
یکی از الزامات اصلی این پروژه، امنیت ارتباطات است. شرکتهای طرف قرارداد باید سامانههایی برای ارتباطات رمزگذاریشده و امن نظامی ارائه کنند تا امکان نفوذ و هک پهپادها و کنترل آنها توسط دشمن کاهش یابد.
