به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، کلنسی، پرستار ۳۶ ساله بخش زایمان، با اتهام سه فقره قتل درجه یک برای جان باختن سه فرزند خردسالش روبهروست؛ پروندهای که همزمان خشم عمومی، همدلی گسترده و شکاف اجتماعی ایجاد کرده است.
این تراژدی در ژانویه ۲۰۲۳ در شهر دوکسبری رخ داد؛ جایی که دو فرزند کلنسی به نامهای کورا (پنجساله) و داوسون (سهساله) به همراه نوزاد هشتماههاش کالان جان خود را از دست دادند. در حالی که دادستانها معتقدند این اقدام برنامهریزیشده بوده و متهم باید مسئولیت کیفری کامل اعمال خود را بپذیرد، تیم وکلای او ادعا میکنند کلنسی در زمان وقوع حادثه در چنگال یک «روانپریشی شدید پس از زایمان» اسیر بوده و اراده و آگاهی از رفتارش نداشته است.
فریادهایی که شنیده نشد
یکی از محورهای برجسته دفاعیات، مستنداتی است که نشان میدهد کلنسی پیش از بروز این فاجعه مکررا در پی دریافت خدمات درمانی و روانی بوده است. ثبت تماس با خطوط پیشگیری از خودکشی، مراجعات متعدد به پزشکان، مراجعه به بخش اورژانس و حتی بستری موقت در یک مرکز روانپزشکی نشان میدهد او بارها نسبت به وضعیت نامساعد روانی خود هشدار داده بود.
بیشتر بخوانید:
مادری پس از دیدن شوهرش با زن دیگری، دو فرزندش را کشت!
قاتل یک هفته کنار قبر مقتول خوابید! | بازداشت در گورستان
معاون انجمن قلب اخراج شد، همسر و شش فرزندش را کُشت!
مردی همسرش را کُشت و عکسش را برای معشوقهاش فرستاد
به گفته سازماندهندگان تجمع، ماجرای کلنسی بازتابدهنده تجربیات تلخ مشترک بسیاری از زنانی است که با اضطراب شدید، افسردگی حاد پس از زایمان، تروما یا اختلال استرس پس از سانحه دستوپنجه نرم کردهاند و با کمتوجهی یا واکنش دیرهنگام کادر درمان و جامعه روبهرو شدهاند. از نظر این گروه، ایستادن در کنار کلنسی نه به معنای چشمپوشی از فاجعه رخداده، بلکه مطالبهای جدی برای توجه پیشگیرانه به سلامت روان زنان پیش از تبدیل بحرانها به فجایع جبرانناپذیر است.
تقاطع فضای مجازی و دادگاه
این پرونده با موج گستردهای در شبکههای اجتماعی نظیر تیکتاک و فیسبوک همراه شد؛ جایی که هشتگهایی همچون «عدالت برای لیندزی» و بازنشر تحلیلها درباره داروهای روانپزشکی و روانپریشی پس از زایمان جریان یافت. ابعاد این حضور مجازی تا جایی پیش رفت که حتی پیشنهاد احضار یک تولیدکننده محتوای آنلاین به عنوان شاهد نیز در دادگاه مطرح شد، هرچند از سوی قاضی رد شد.
شکاف اجتماعی پیرامون عدالت و قربانیان
با این حال، فضای پیرامون این دادگاه یکدست نیست. منتقدان این کمپینهای حمایتی هشدار میدهند که تمرکز افراطی بر رنج روانی متهم نباید حقیقت تلخ جان باختن سه کودک بیگناه را زیر سایه ببرد یا بار مسئولیت قانونی اعمال خشونتآمیز را نادیده بگیرد.
با نزدیک شدن روند محاکمه به مراحل پایانی، پرونده کلنسی پرسشی بنیادین را در برابر جامعه و نهادهای درمانی قرار داده است: سیستم سلامت تا چه اندازه برای شنیدن صدای مادران در معرض بحرانهای روانی حاد آمادگی دارد و تا چه میزان میتوان مرز میان بیماری روانی و مسئولیت کیفری را با عدالت ترسیم کرد؟
