به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
به گزارش خبرفوری، این آمار یک پرسش جدی را مطرح می‌کند: در سالی که تهران جنگ، ناآرامی‌های اجتماعی و افزایش تصادفات را تجربه کرد، چه اتفاقی افتاده که شمار مرگ‌های غیرعمدی چنین افزایش چشمگیری داشته است؟
افزایش ۶۵ درصدی مرگ‌های غیرعمدی
بر اساس اطلاعات منتشرشده در سالنامه آماری شهرداری تهران، در سال ۱۴۰۳ تعداد سه هزار و ۳۴۲ نفر در گروه سوانح و حوادث غیرعمدی ثبت شده بودند. این رقم در سال ۱۴۰۴ به پنج هزار و ۵۲۵ نفر رسید؛ یعنی طی یک سال، دو هزار و ۱۸۳ مرگ بیشتر در این گروه ثبت شده است.
بیشتر بخوانید:
ماجرای ناپدید شدن ۱۰ کیلو شمش طلا از انبار فرودگاه امام | هفت نفر بازداشت شدند، مدیر مجموعه ارتقا گرفت
پوشاندن دامن به مردان | وقتی دوربین مخفی به ابزار تحقیر تبدیل می‌شود | شوخی اینستاگرامی با آبروی شهروندان
لین چیست؟ مخدر بنفشی که محبوب نوجوانان و جوانان ایرانی شده است
پزشکانی که مسافرکشی می‌کنند | وقتی طبابت هم کفاف زندگی را نمی‌دهد
به بیان دیگر، میزان مرگ‌های غیرعمدی در تهران ۶۵.۳ درصد افزایش یافته؛ اتفاقی که در آمار پنج سال گذشته سابقه نداشته است.
مقایسه روند سال‌های قبل نشان می‌دهد این افزایش تا چه اندازه غیرعادی است. تعداد مرگ‌های این گروه در سال ۱۳۹۹ حدود دو هزار و ۶۰۰ نفر بود و به‌تدریج افزایش پیدا کرد تا اینکه در سال ۱۴۰۲ به سه هزار و ۱۷۸ نفر رسید. سال ۱۴۰۳ نیز تنها ۱۶۴ مورد افزایش ثبت شد، اما در سال ۱۴۰۴ ناگهان این عدد از مرز پنج هزار و ۵۰۰ نفر عبور کرد.
جنگ و اعتراضات؛ همه ماجرا همین است؟
سال ۱۴۰۴ برای تهران سالی عادی نبود. جنگ ۱۲روزه ایران و اسرائیل در خرداد و تیرماه و همچنین وقایع دی‌ماه، از مهم‌ترین رویدادهایی بودند که تلفات انسانی قابل‌توجهی به همراه داشتند.
بر اساس اعلام فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، در جریان جنگ ۱۲روزه هزار و ۶۲ نفر در سراسر کشور جان باختند که ۲۶۵ نفر از آنها مربوط به استان تهران بودند.
همچنین دولت در بهمن‌ماه شمار جان‌باختگان وقایع دی‌ماه را در سراسر کشور سه هزار و ۱۱۷ نفر اعلام کرد.
در کنار این رویدادها، تصادفات رانندگی نیز سهمی در افزایش آمار مرگ‌ومیر داشتند. رئیس پلیس راهور تهران بزرگ در خرداد ۱۴۰۵ اعلام کرد تعداد جان‌باختگان تصادفات پایتخت در سال ۱۴۰۴ نسبت به سال قبل ۱۶۴ نفر افزایش داشته است؛ رشدی معادل ۲۶ درصد.
با این حال، این ارقام به‌تنهایی نمی‌توانند افزایش دو هزار و ۱۸۳ نفری مرگ‌های غیرعمدی را توضیح دهند. ضمن اینکه مرگ ناشی از حمله نظامی یا خشونت عمدی، از نظر آماری با حوادث غیرعمدی تفاوت دارد و مشخص نیست در طبقه‌بندی سازمان بهشت زهرا چه تعریفی برای این گروه در نظر گرفته شده است.
مردان بیشتر از زنان قربانی شدند
روزنامه شرقی در گزارشی می‌نویسد؛ یکی دیگر از نکات قابل‌توجه در این آمار، تفاوت چشمگیر میان تعداد مردان و زنان فوت‌شده است. از مجموع پنج هزار و ۵۲۵ نفری که در سال ۱۴۰۴ در گروه حوادث غیرعمدی ثبت شده‌اند، چهار هزار و ۶۵۵ نفر مرد و ۸۷۰ نفر زن بوده‌اند.
این در حالی است که در سال ۱۴۰۳ تعداد مردان فوت‌شده در این گروه دو هزار و ۷۰۲ نفر و تعداد زنان ۶۴۰ نفر بود. به این ترتیب، مرگ‌های غیرعمدی مردان حدود ۷۲ درصد و زنان نزدیک به ۳۶ درصد افزایش یافته است. تقریبا ۹۰ درصد افزایش کل این گروه نیز مربوط به مردان بوده است.
کاهش مجموع مرگ‌ها در کنار افزایش مرگ مردان
تصویر کلی مرگ‌ومیر تهران نیز نکات قابل‌تأملی دارد. مجموع فوت‌شدگان ثبت‌شده در پایتخت طی سال ۱۴۰۴ به ۶۹ هزار و ۸۶۸ نفر رسید؛ رقمی که ۷۰۱ نفر کمتر از سال قبل است.
با این حال، تعداد مردان فوت‌شده از ۴۱ هزار و ۶۹۳ نفر به ۴۲ هزار و ۱۶۴ نفر افزایش یافته، در حالی که مرگ زنان از ۲۸ هزار و ۸۷۶ نفر به ۲۷ هزار و ۷۰۴ نفر کاهش پیدا کرده است.
بیماری‌های قلبی و عروقی همچنان مهم‌ترین عامل مرگ‌ومیر در تهران هستند. در سال ۱۴۰۴ تعداد ۲۶ هزار و ۶۷۹ نفر بر اثر این بیماری‌ها جان باختند. بیماری‌های دستگاه تنفسی با ۱۱ هزار و ۹۹۴ مورد و بیماری‌های عفونی و انگلی با هفت هزار و ۳۵۰ مورد در رتبه‌های بعدی قرار دارند.
منطقه ۱۰ تهران در صدر آمار مرگ‌ومیر
تغییرات آماری در مناطق مختلف تهران نیز قابل‌توجه است. در سال‌های گذشته مناطق ۴ و ۵ معمولاً بیشترین تعداد فوت‌شدگان ثبت‌شده را داشتند، اما در سال ۱۴۰۴ منطقه ۱۰ با ثبت چهار هزار و ۷۰۹ مورد در صدر قرار گرفت.
این رقم در سال قبل دو هزار و ۶۳۳ نفر بود؛ یعنی افزایش نزدیک به ۷۹ درصدی. البته تعداد فوت‌شدگان ثبت‌شده در یک منطقه لزوماً به معنای بالاتر بودن نرخ مرگ‌ومیر ساکنان آن نیست و برای چنین مقایسه‌ای باید جمعیت و ترکیب سنی مناطق نیز بررسی شود.
در نهایت، معمای اصلی همچنان پابرجاست: چرا در یک سال، تعداد مرگ‌های ثبت‌شده در گروه حوادث غیرعمدی بیش از دو هزار نفر افزایش یافته است؟ پاسخ به این پرسش نیازمند انتشار آمار تفکیکی درباره تصادفات، حوادث کار، سقوط از ارتفاع، آتش‌سوزی، مسمومیت و سایر عوامل است. تا زمانی که تعریف دقیق این گروه و شیوه ثبت اطلاعات روشن نشود، نمی‌توان مشخص کرد این جهش آماری ناشی از افزایش واقعی حوادث بوده یا تغییر در نحوه ثبت و طبقه‌بندی مرگ‌ها.
