مارسلو، کاپیتان سابق رئال مادرید, در روزهایی که هنوز نوجوانی گمنام در آکادمی فلومیننزه بود، فاصلهاش تا پایان رؤیا فقط ۱۳ رئال (واحد پول برزیل) بود.
در آن دوران، هزینه رفتوآمد روزانه به تمرین حدود ۱۳ رئال میشد؛ مبلغی که خانوادهاش همیشه توان پرداخت آن را نداشتند. پدربزرگش، پدرو، با چندین شغل مختلف تلاش میکرد هزینه تمرینهای نوهاش را تأمین کند، اما یک روز حتی همان پول هم پیدا نشد.
مارسلو تنها یک رئال از پدربزرگش خواست. آن سکه را داخل دستگاهی انداخت که با انتخاب یک کشور، شانس بردن جایزه داشت. او کرواسی را انتخاب کرد و به شکلی باورنکردنی، ۲۵ رئال برنده شد.
همان جایزه، هزینه رسیدن به تمرین را فراهم کرد؛ تمرینی که سرنوشت او را تغییر داد، چون همان روز توسط مربیان انتخاب شد. بعد از آن، مارسلو و پدربزرگش با پول باقیمانده، یک همبرگر و یک نوشیدنی خریدند و موفقیت کوچکشان را جشن گرفتند.
اما فداکاریهای پدرو به همان روز ختم نشد. او بعدها حتی ماشینش را فروخت و با اتوبوس در سراسر ریو دوژانیرو رفتوآمد میکرد تا مطمئن شود مارسلو هیچ جلسه تمرینی را از دست نمیدهد.
سالها بعد، همان پسربچهای که روزی برای پیدا کردن ۱۳ رئال میجنگید، بازوبند کاپیتانی رئال مادرید را بر بازو بست و با پنج قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا از پرافتخارترین مدافعان تاریخ فوتبال شد.
