به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
پدیده ال‌نینو، یکی از مهمترین الگوهای طبیعی اثرگذار بر اقلیم جهان، بار دیگر به موضوع توجه رسانه‌ها و محافل علمی تبدیل شده است؛ پدیده‌ای اقیانوسی ـ جوی که با افزایش غیرمعمول دمای سطح آب در بخش‌های مرکزی و شرقی اقیانوس آرام استوایی و تغییر در الگوهای گردش جو همراه است و می‌تواند توزیع بارش و دما را در مناطق مختلف جهان دگرگون کند. با این حال، اثرات ال‌نینو در همه مناطق یکسان نیست؛ در برخی نقاط جهان احتمال بارش‌های سنگین و سیلاب افزایش می‌یابد و در مناطق دیگر، خطر خشکسالی و کم‌بارشی بیشتر می‌شود. سازمان جهانی هواشناسی نیز تأکید کرده است که شدت ال‌نینو به‌تنهایی تعیین‌کننده شدت پیامدهای آن در هر کشور نیست و موقعیت جغرافیایی، فصل، مدت و قدرت پدیده و برهم‌کنش آن با دیگر الگوهای اقلیمی در شکل‌گیری پیامدها نقش دارند.
در ایران نیز همزمان با انتشار پیش‌بینی‌هایی درباره تقویت ال‌نینو در ماه‌های پیش رو، برخی روایت‌های رسانه‌ای از احتمال بارش‌های گسترده و سیلابی سخن می‌گویند؛ روایت‌هایی که گاه مرز میان یک احتمال اقلیمی و پیش‌بینی قطعی وضعیت بارندگی کشور را کمرنگ می‌کنند. در حالی که شناسایی ال‌نینو به‌معنای پیش‌بینی قطعی بارش‌های فراتر از نرمال یا وقوع سیل در سراسر ایران نیست و برای ارزیابی وضعیت بارندگی کشور باید مجموعه‌ای از عوامل، از جمله الگوهای جوی منطقه‌ای، سامانه‌های بارشی، رطوبت قابل انتقال و شرایط اقلیمی هر منطقه بررسی شود.
