اول مهر همواره در تقویم ایرانیان حامل حسی دوگانه از دلتنگی، اضطراب روزهای نخست پاییز و هیجان آغاز مسیری نو است. برای نسلهای مختلف، بوی ماه مهر پیوندی ناگسستنی با صفهای صبحگاهی، دستههای گچ سفید و رنگی، صدای ناظم در حیاط مدرسه و کتابهای تازه جلدشده دارد؛ فضایی که بخشی جداییناپذیر از هویت جمعی جامعه ایران را شکل داده و گذر زمان نهتنها رنگ خاطراتش را نبرده، بلکه آن را پررنگتر کرده است.
در میان هیاهوی این روز خاطرهانگیز، تماشای روزهای کودکی و نوجوانی هنرمندانی چون مهران مدیری، رضا گلزار، هانیه توسلی، یکتا ناصر و خواهران شریفینیا (مهراوه و ملیکا) جلوهای جذاب و صمیمی از زیست این چهرهها پیش از ورود به قاب نقرهای را به تصویر میکشد. این تصاویر یادآور استایلهای بدون دستکاری، روپوشهای یکدست طوسی و سرمهای، موهای تراشیده پسران و مقنعههای چانهدار دختران در دهههای ۶۰ و ۷۰ است؛ جزئیاتی واقعی که ستارههای پرزرقوبرق امروز را با مخاطب پیوند میزند.
