به گزارش خبرنگار نگین حاشیه،
نامجو که پس از حدود دو دهه اقامت خارج از ایران، پنجشنبه پنجم شهریور به تهران بازگشت، در این ویدیو که به تازگی در فضای مجازی منتشر کرده است، درباره روزهای نخست حضورش در ایران گفت که در سه، چهار روزی که در تهران بوده، با استقبال مردم مواجه شده است.
او گفت: «از آدمهایی که تئاتر میروند تا یک پیک موتوری، انواع و اقسام آدمها با نهایت لطف و شرافت دستم را محکم میفشارند و میگویند خوش آمدی به وطن. دل آدم روشن میشود. از دیدن این همه مهربانی در کوچهپسکوچههای این شهر سیر نمیشوم.»
بیشتر ببینید: جواب اینستاگرامی نامجو به همسرش/ مجبور بودم این کار را بکنم/ تو حرفهای سلطنت طلب ها را خواندی!/ ویدئو
نامجو در بخش دیگری از این ویدیو، در پاسخ به انتقادهایی که بازگشت او را به تحولات سالهای اخیر مرتبط دانستهاند، تاکید کرد که بازگشت او برای دیدن وطن و خانوادهاش است.
او با اشاره به این انتقادها گفت: «این که میگویند فلانی (به ایران) رفته پا روی خون گذاشته است، چه ربطی دارد، من آمدهام وطن و خانوادهام را ببینم. این چه ارتباطی با خون دیگران دارد؟ چگونه من مسئول خون جوانهایی که رفتند شدم؟ اگر من را بگیرند، من قهرمانم؟»
نامجو ادامه داد: «در نظر شما امکان ندارد آدمی به وطن بیاید و بگویند سرت را پایین بینداز و برو خانوادهات را ببین و کاری به کارت نداریم. الان موضوع این است …»
نامجو همزمان با انتشار این ویدیو، متنی نیز منتشر کرد که در بخشی از آن آمده است: «مردم واقعی ایران فحاشان فضای مجازی نیستند.»
بازگشت نامجو به ایران پس از نزدیک به ۲۰ سال اقامت در خارج از کشور، در روزهای گذشته واکنشهای گستردهای در فضای عمومی و شبکههای اجتماعی به همراه داشته است. او پیش از بازگشت، در ویدیویی اعلام کرده بود که پس از سالها زندگی خارج از ایران، در مقطعی از زندگی قرار گرفته که بودن در وطن و در کنار خانواده و دوستانش برای او از ادامه فعالیتهای موسیقی و فرهنگی مهمتر است.
او همچنین از لغو کنسرتهای برنامهریزیشده خود در تورنتو، واشنگتن دیسی و نیویورک خبر داده بود.
محسن نامجو، متولد ۱۳۵۴ در تربتجام، از چهرههای شناختهشده موسیقی تجربی ایران است که آثارش تلفیقی از موسیقی ایرانی با عناصر راک، بلوز، جَز و موسیقی فولکلور توصیف شده است. او فعالیت موسیقی خود را از نوجوانی آغاز کرد و با انتشار آلبوم «ترنج» در سال ۱۳۸۶ به یکی از چهرههای مطرح موسیقی متفاوت ایران تبدیل شد. از دیگر آثار او میتوان به «جبر جغرافیایی»، «الکی»، «نارنجی» و «صفر شخصی» اشاره کرد.
نامجو درحالی سال ۱۳۸۸ در پروندهای قضایی در تهران به اتهام توهین به مقدسات بهصورت غیابی به پنج سال حبس محکوم شد، که او سال ۱۳۸۶ از ایران خارج شده بود.
نامجو در این سالها فعالیتهای موسیقایی خود را در خارج از کشور ادامه داد. او در سالهای پس از مهاجرت، بخش قابل توجهی از فعالیت حرفهای خود را در اروپا و سپس آمریکا دنبال کرد.
